ห้องที่ ๖๖ : หลวงอินทรอาวุธ


           ปางพระราเมศรล้ำฤทธิรงค์
ดัดผธมสรงทรงเครื่องแล้ว
สว่างแสงพระสูริยงผจงจับ ศรเฮย
เสดจน่าพลับพลาแพร้วสพฤบพร้อมพลไกร
          ทั้งสิบแปดมกุฎเฝ้าบาทยุคล
ทรงสดับศับท์พหลโห่เร้า
ถามพิเภกขุนพลใดยก มานา
ทูลว่าโอรสเจ้าภพด้าวแดนมาร
          ชื่ออินทรชิตแกล้วกาจฉกรรจ์
สามพระเปนเจ้าสรรสาตรให้
ตรัสถามว่าใครทันเทียบฤทธิ เขาเฮย
ทูลว่าพระน้องไท้อาจต้านต่อกร
          ทรงสดับพิเภกพร้องผินภักตร์ สั่งแฮ
อ้าพ่ออะนุชรักร่วมไร้
จงยกพยุหหักหาญฤทธิ ราพนา
ซั้นสั่งสุครีพให้จัดพ้องกระบวนพล
          บุตรระวิวรเชื้อชาญสมร
รับสั่งถอยคลานจรจากเฝ้า
เกณฑ์พยุหะพานรอะเนกนับ สมุทแฮ
จัดรถที่นั่งเจ้าอนุชไท้ถนิมกาฬ
          กองน่าวายุบุตรแกล้วการผจญ ศึกแฮ
องคตกองขันรนร่านเร้า
ยกระบัตรจัดนิลนนท์คุมขับ ไปเฮย
กองละเจ็ดสมุทเต้าแยกตั้งกระบวนกระบินทร์
          กองหลวงสืบสมุทล้วนกาจฉกรรจ์
โกมุทกองหนุนสรรส่ำซ้อง
โกรยกระบี่นิลขันธ์คุมเจ็ด สมุทนา
กองเกียกกายเกณฑ์ต้องตกให้ชมภูพาน
          น้องรามทรงเครื่องแพร้วพรายฉาย
เสดจสู่พระเชฐถวายประนดน้อม
ปางพิศณโอษฐผาย๑พรประสาตร อวยเอย
พระลักษณ์รับพรพร้อมเสดจขึ้นรถสุวรรณ์
          ให้คลี่พยุหะย้ายยาตรพล
แออัดรัษฐยายลยืดกลุ้ม
ฉัตรธวัชพัดโบกบนยยาบป่วน ไปนา
พื้นภาคผงคลีคลุ้มชรอับอื้ออัมพร
          ถั่นถึงสฐานยุทธตั้งแบบสุบรรณ์
ตูดัษกรฉกรรจ์แกล่ใกล้
บัดอินทรชิตผันภักตร์ตรัส ถามเฮย
นายทัพคือใครไท้จ่าเจ้าจอมพล
          โลทันทูลว่าน้องรามา
นามลักษณ์ทรงศักดาเดชแกล้ว
อุปราชพุ่งสัตรียาวุธแทบ มลาญเฮย
ไป่มลายชีพแล้วกลับกล้ามาณรงค์
          โอรสอะสุระราชเจ้าจอมเวียง มารเฮย
ทราบสั่งเลื่อนรถเรียงกล่าวถ้อย
เหวยมนุษย์ขันเคียงศึกคู่ เราแฮ
ประดุจกระจงกระจ้อยร่อยสู้แรงสีห์
          ทั่วภพใครอาจต้านรณรงค์ เราฤๅ
เว้นแต่ห้าพระองค์อยู่เกล้า
พระลักษณว่าอย่าทนงศักดิ์นัก มารเฮย
เราอะนชจอมเจ้า๒หะริล้ำฦๅบุญ
          องค์อสูรสดับแค้นหฤไทย
โกรธกระทืบรถอุไรร่ำเย้ย
เหม่มนุษย์อวดใครอนุชกฤษณ เกรียงแฮ
ตรัสเร่งรณภพเอ้ยไล่ล้างไพริน
          อสุรีรับสั่งแล้วลนลาน
คุมขับทุกมวญมารรุกเร้า
บัดกระบี่สุระการกับสุระ เสนเฮย
ต้อนหมู่พานรเข้ารบร้าราญณรงค์
          ยักษ์แทงลิงล่อล้อโลดถลัน
ยักษ์จับลิงประจัญคล่องเคล้า
ยักษ์ลิงวิ่งพันลวันรุกรบ กันแฮ
ยักษ์ย่อยถอยหลังเร้าหลบลี้หนีลิง
          รณภพขบเคี้ยวคึกคำรณ
พรรคพวกยับย่อยยลขยาดยั้ง
บัดโกรธกลับกรูพลหนุนเนื่อง โรมแฮ
กองกระบินทร์กระบวนพลั้งแหลกล้มมลายเปลือง
          วายุบุตรออกยุทธแย้งยืนยัน
โกรธแกว่งตรีเพชรผันเผ่นจ้ำ
ล้างเหล่าอสุรบันไลยแหลก ลงฮา
จวบกระทั่งรถยักษ์ซ้ำเยาะเย้ยขุนมาร
          อินทรชิตพิโรธอ้างอวดทรนง ฤทธิแฮ
เราเทพย์ประสิทธิทรงสาตรแกล้ว
หณุมานตอบตูพงษ์พานเรศร์ เรืองเฮย
องค์อิศรอวยตรีแก้วพิฆาฏล้างปราณทมิฬ
          เอารสทศภักตร์น้าวธนูผลาญ แผลงเฮย
ศรเสียบหณุมานซานซบขว้ำ
องคตสุครีพทะยานโกรธกระบัด โรมเฮย
พร้อมสิบแปดมกุฎซ้ำไล่ล้างพลอสูร
          ขุนยักษ์ยลยักษ์แพ้พังศึก
โกรธตรัสอะธึกศึกคาดคั้น
กำแหงหณุมานฮึกฤๅรอด ชีพเฮย
สุครีพสดับแสดงซั้นตอบโต้อสุรี
          ครั้งเมื่อยกฉัตรกั้งกรุงยักษ์
กูหากทำลายหักแย่งยื้อ
คิดจักฆ่าทศภักตรผิดสั่ง พระเฮย
อินทรชิตพิโรธรื้อลั่นล้างวางศิลป์
          ต้องสุครีพองคตกลิ้งกลางสมร
สิบแปดมกุฎพานรพินาศแล้ว
บัดพระลักษณ์ทรงศรเสียงสนั่น ภพนา
เปนพระพายพัดแผ้วกระบี่ฟื้นยืนทยาน
          ศรไชยไล่พรรคพ้องกุมภัณฑ์
สีหะราชรถโลทันแหลกล้าง
เอารสทศกรรฐ์พลันแพลงพลัด ลงนา
ป่ายรถน้องรามคว้างแข่งขึ้นรณรงค์
          พระลักษณออกจับจ้วงประจัญบาน
เยียบเข่าน้าวเศียรมารไขว่คว้า
ทรงศรประหัดประหารหวดถูก ราพเฮย
มารกระโดดโกรธกล้าหน่วงน้าวธนูแผลง
          เปนอรรคนีฤทธิร้อนรอญกระบินทร์
น้องพระกฤษณ์ทรงศิลป์สนั่นก้อง
เปนพรุณร่วงวารินดับพิศม์ เพลิงเฮย
ศรฉวัดเฉวียนต้องบุตรท้าวทศเศียร
          เจ็บปวดปิ้มจักม้วยมานะ มารแฮ
ร่ายเวทคิดคุณสุระเชฐไท้
เจ็ดคาบลูบครกระ๓เด็นหลุด ทรวงเฮย
จวบทิพากรใกล้ค่ำคล้อยคัคะณานต์
          กลับเลิกพยุหะเข้าคืนนคร
พระลักษณเหนอริจรจากเต้า
สั่งบุตรพระทินกรยกยาตร พลเฮย
เสร็จเสดจพลับพลาเฝ้าเชฐไท้สนองการ

จบห้องที่ ๖๖

  เนื้อความกล่าวถึงเมื่อพระรามทราบว่าอินทรชิตยกทัพมา จึงให้พระลักษณ์ยกทัพออกไปต่อสู้ เมื่อทัพทั้งสองประจันหน้ากัน อินทรชิตแผลงศรต้องหนุมาน สุครีพ องคต ตลอดทั้งสิบแปดมงกุฎ พระลักษณ์เห็นดังนั้นจึงแผลงศรเป็นพระพายพัดต้องตัวเหล่าวานรทั้งหลายให้ฟื้น แล้วศรแล่นไปทำลายรถอินทรชิตพังพินาศ อินทรชิตตกจากรถของตนแล้วขึ้นรถของพระลักษณ์ ทั้งสองต่อสู้กัน อินทรชิตแผลงศรเป็นไฟ พระลักษณ์แผลงศรเป็นฝนดับไฟ แล้วศรแล่นไปปักอกอินทรชิต แต่อินทรชิตร่ายมนตร์ให้ศรหลุดออกได้ ขณะนั้นใกล้พลบค่ำ ทั้งสองฝ่ายจึงเลิกทัพ
⬆ ๑ ที่ถูกต้องน่าจะเป็น “ปางพิศณุโอษฐผาย”
⬆ ๒ ที่ถูกต้องน่าจะเป็น “เราอะนุชจอมเจ้า”
⬆ ๓ ที่ถูกต้องน่าจะเป็น “เจ็ดคาบลูกศรกระ”