ห้องที่ ๓๕ : พระยาศรีสิงหเทพ


          ลูกลมเลิศเลื่องล้ำเลอหาญ
ลาจากองค์นงคราญนึกได้
เรามาสื่อสืบสารเสร็จสบ นางนา
จำประลองฤทธิให้หากรู้แรงมาร
          ตริเสร็จระเห็จขึ้นรุกขา
หักกิ่งจันทน์จำปาปีบแก้ว
ม่วงลมุดพุทราสลัดหล่น ลงแฮ
ทึ้งฉุดหลุดรากแล้วแกว่งคว้างพลางโยน
          เกบผลพฤกษปอกปล้อนเปลือกดม
ปะรศโอชาอมโอษฐเคี้ยว
ผลใดดิบขื่นขมคายสาด เสียนา
ผลที่เฝื่อนฝาดเปรี้ยวปร่าสิ้นโปรยลง
          พลางแผลงสุรเดชล้ำโลดโผน
ยังยอดพฤกษาโจนจวบพื้น
หันหกคะเมนโหนหัวกลับ กลอกแฮ
กระทืบกระเทือนคฤ้ๅนครั่นด้าวดินไหว
          บัดมารนายหมวดเฝ้าสวนขวัญ
ต่างตื่นแลลิงฉกรรจ์เก่งร้าย
ถอนหักพฤกษาสรรพ์สวนย่อย ยับนา
ร้องเรียกเพื่อนเร็วผ้ายช่วยคล้องลิงดง
          เหล่ายักษยินเรียกร้องรีบมา
ถือบ่วงตะบองอาวุธพร้อม
แสงส่ำอสุรดาดาษนับ หมื่นเฮย
เกรียวสระพรั่งพรูล้อมไล่เลี้ยวจับลิง
          ขุนลิงเลิกคิ้วลู่หลุบกรรณ์
ยักษโกรธโดดดาบฟันหอกห้ำ
ลิงหลอกกลอกกลับผันโผนกัด ยักษนา
มือตบตีนเตะซ้ำซบซ้อนนอนตาย
          พลยักษยิ่งเนื่องเข้าโรมยุทธ์
พุ่งซัดสาตราวุธว่องจ้อง
ลูกลมหลีกหลบฉุดชิงสาตร ยักษนา
ฟาดฟัดวัดเหวี่ยงต้องราพร้ายตายเปลือง
          เหลือตายต่างรีบเฝ้าพันกุมาร
ทูลว่าลิงจัณฑาลเผือกผู้
เข้าสวนหักพฤกษราญรอนราพ แลเฮย
ข้าบาทออกต่อสู้สุดต้านทานผจญ
          บัดพันบุตรท้าวยี่สิบกร
สดับเดือดดังคมศรเสียบไส้
ต่างกระทืบบรจ์ฐรณ์เสทือนลั่น สนั่นแฮ
พลางสั่งเสนาให้จัดพร้อมพลขันธ์
          เสนีประนตน้อมคำนับ
จัดสหัศทัพสรรพเสร็จไว้
เตรียมรถรัตนประทับเกยมาศ
คอยพระโอรศไท้ท่านทั้งพันองค์
          พันองค์สรงโสรดสิ้นราคี
ทรงเครื่องเรืองมณีนพพร้อย
กุมศรศักดาลีลาศสู่ รถนา
ให้ยกจัตุรงค์คล้อยเคลื่อนริ้วทิวพล
          ราชรถสหัศราพทั้งพันทรง ศึกแฮ
เทียมพยัฆสีหราชองอาจห้าว
โลทันแต่ลตนยงทยานขับ รถนา
กงเลื่อนกำลั่นด้าวภาคพื้นดินกเทือน
          เสียงอธึกพันฦกก้องกาหล
บังแทรกบังสุริยนกลดกลิ้ง
เปนขนัดแน่นสับสนอสุรเอิก อึงนา
ทิวธวัชฉัตรฉานพริ้งเพริศพร้อมอภิรมย์
          มวญหมู่พยุหพ้องพลขันธ์
เหิมฮึกกำแหงหรรษ์หื่นห้าว
ศีตัวต่างศีพรรณภักตรแผก กันนา
เสโล่หโตมรง้าวครบถ้วนขบวนพล
          ถึงสวนรับสั่งให้พลมาร
เรียงรอบรายอุทยานแยกล้อม
เสนารับบรรหารรีบแวด วงนา
ทุกหมู่พลยักษพร้อมพรั่งหน้าดาประดัง
          โอรศทศภักตร์ทั้งพันทรง ศรแฮ
เถลิงรถทรนงค์องอาจแกล้ว
ตรัสถามว่าลิงดงเนาถิ่น ใดนา
มาลักหักสวนแล้วไล่ล้างมารไฉน
          ลิงว่ากูอยู่ด้าวแดนไพร พู้นเฮย
เหนพฤกษสำคัญใจป่ากว้าง
เที่ยวมาพักอาไศรยเสพยพฤกษ ผลนา
มารไล่กูกูมล้างยักษร้ายวายชนม์
          พันองค์ทรงสดับถ้อยนึกมา นะเฮย
กูฃัติยวงษาชาติแกล้ว
ไป่ควรรบกับสวาหินชาติ
พันราพดำริห์แล้วตอบถ้อยพานร
          สวนนี้บิตุราชเจ้าจอมมาร
ทรงมอบกูอภิบาลปกป้อง
เองอาจอหังการจักจับ ถวายนา
ผิว่ากลัวตายต้องนบน้อมยอมตัว
          ลิงตอบพันราพด้วยคำผรุศ
กูไป่เกรงเดชยุทธยักษร้าย
ส่ำสหัศกุมารสุดแสนโกรธ ลิงนา
สั่งหมู่พลมารย้ายแยกเข้ารอญลิง
          พลมารหาญฮึกเข้าโรมลิง
ลิงกระชากยักษชิงฉุดยื้อ
หลุดกรก่ายตนพิงทับเพื่อน กันนา
ลิงรุกคลุกคลีดื้อโดดดั้นพันมาร
          พลอสูรหนุนเนื่องเร้าราวี
กวัดแกว่งคทาตีไขว่คว้าง
ลางโผนพุ่งจรีราญรบ ลิงนา
ลิงแย่งแทงฟันล้างชีพม้วยมารพล
          พันราพต่างโกรธน้าวแผลงศร
หมายพิฆาฏพานรเด็จเกล้า
วายุบุตรยกบาทกรโจมจับ ศรนา
หักคว่างพลางโถมเข้าต่อด้วยพันมาร
          ฟาดฟันรถรัตนสิ้นสัตวสีห์
ยักษที่กลัวชีวีวอดเร้น
องค์สหัศกุมารมีกมลมุ่น มุเฮย
ต่างกระโดดโลดเต้นไล่ต้อนตีลิง
          หณุมานหาญฮึกห้าวเหิมฤทธิ
ฉวยชักตรีกระชิดฉับผ้าย
โถมแทงแย่งยุทธติดตามฆ่า ยักษเฮย
องค์สหัศราพร้ายวินาศม้วยหมดพัน
          พลมารที่หลบเร้นรอดมรณ์
ผังสู่มโหทร๑ถ่องถ้อย
โดยเหตุแห่งพานรเผือกหัก สวนนา
พระกุมารสิบร้อยรบสู้เสียชนม์
          มโหทรสดับสิ้นอนุสนธิ์
ร้อนจิตรดังเพลิงลนลวกไหม้
รีบทูลพระจุมพลจอมภพ มารนำ
ต้นแต่ลิงหักไม้จวบสิ้นอวสาน

จบห้องที่ ๓๕

  เนื้อความกล่าวถึงเมื่อหนุมานลานางสีดาแล้ว ก็ใคร่จะลองฤทธิ์ให้รู้กำลังพวกยักษ์ จึงเข้าทำลายอุทยานของทศกัณฐ์พินาศย่อยยับ ยักษ์ที่เฝ้าอยู่เห็นก็ร้องเรียกให้ช่วยกันจับหนุมาน แต่ถูกหนุมานฆ่าล้มตายมากมาย ที่รอดตายพากันไปทูลสหัสกุมารโอรสของทศกัณฐ์ซึ่งทศกัณฐ์มอบหมายให้เฝ้าอุทยาน สหัสกุมารจึงให้จัดไพร่พลพร้อมอาวุธครบมือมาที่อุทยานหมายจับหนุมาน แต่ถูกหนุมานสังหารทั้งพันตน ไพร่พลยักษ์ที่เหลือก็หนีไปบอกมโหทรเสนายักษ์กรุงลงกา มโหทรจึงรีบเข้าเฝ้าทศกัณฐ์ทูลเรื่องราวโดยตลอด
⬆ ๑ ที่ถูกต้องน่าจะเป็น “ผันสู่มโหทร”