ห้องที่ ๓๒ : หม่อมราชวงษวิณ


          อสุรีผีเสื้อด่านสมุทสิง
กายใหญ่กำยำหญิงเก่นเกรี้ยว
ห้าวมหิทธิวิหิงษ์สาหัส
คิ้วขมวดทนต์ขาวเขี้ยวคู่โค้งเคียงตา
          กรอบหน้าจรมาศแก้วแกมกัน
ประดับอาภรณ์สรรพ์เสร็จพร้อม
คทาบิดเกลียวพันสำหรับ กรเฮย
ทนงศักดิ์ยักษนอบน้อมแต่ท้าวทศกรรฐ
          กำเริบฤทธิจิตรเหี้ยมเหิมฮึก
หาญใหญ่ใจบึนบึกบ่รั้ง
ฉกรรจ์กาจอาจหาญคึกคักหยาบ ช้าแฮ
อานุภาพปราบทั้งถิ่นท้องสมุทไทย
          ทศภักตรภูลยศตั้งนางมาร
ตำแหน่งนายด่านธารทั่วด้าว
มอบขาดพนักงานตรวจหมู่ อรินทร์เฮย
หวังพระไทยยักษท้าวเพื่อกั้นดัษกร
          วันเคราะห์เหตุร้ายจักสูญชนม์ มารเฮย
ให้เขม่นกมลรนร่านร้าว
จักไปกระเวนวลสมุทด่าน ดูแฮ
อาเพทเหตุหากน้าวแนะน้ำจิตรนาง
          สพักสะใบมั่นจ้องจิตรถวิล อริเฮย
ขัดคทาผุดสินธุ์เบิ่งตั้ง
ตรวจบูรพทักษิณผินภักตรปัจ ฉิมแฮ
อีกอุดรทิศทั้งทิศน้อยนางแสวง
          มารกระเวนด่านด้าวดูจบ
จรเตร่ขวามาตลบสู่ซ้าย
ทกทิศทุกทางทบ๑แทตยเที่ยว
จิตรภักดีฤๅย้ายมั่นด้วยกตัญญู
          ยลสวาเผือกผู้เหาะโดยหน หาวแฮ
สองเนตรนางกลเพลิงพลุ่งเร้า
นึกกระบี่ไฉนดลแดนด่าน มารเฮย
ฤๅริปูปองเข้าเฃตรเอื้อมอาจหาญ
          พระพงษกมเลศให้กูกัน แดนแฮ
ด่านสมุทมีสำคัญเฃตรนี้
ใคร ๆ แปลกปลอมจรัญจักปล่อย ไฉนนา
อ้ายนี่องอาจลี้ลอบเข้าเฃตรแดน
          แกว่งคทาวุธคว้างโจมประจัน
แผลงฤทธิรีบโรมรันแผดร้อง
ทลึงโลดตคอกขันคามคุก
เสียงลั่นสนั่นท้องสมุทอื้ออลเวง
          พลางรีบเหินเหาะจ้องจวบประจบ ลิงนา
โจนถลันอรรณพเผ่นเต้น
แยกเขี้ยวดุจจักขบพิฆาฏ ลิงเฮย
หมุนใคร่จับกบี่เค้นเข่นให้เปนจุณ
          หณุมานถึงด่านได้ยลยักษ
โดดเด่นขวางทางกักกีดหน้า
ทำทีจักหาญหักเหิมยุทร กูนา
กูก็ชาติชายกล้าย่อท้อมันไฉน
          บุตรมารตฤทธิล้ำ๒ลำหัดถ์ เข้มแฮ
ถลึงเนตรชักตรีบัดเลิกคิ้ว
พยักภักตรท่าชวนดัษกรยุทธ นาเฮย
คนองร่าเกาคางนิ้วหนึ่งชี้ภักตรนาง
          ลูกลมลนหลอกล้ออสุรี
องอาจดังราชสีหรวดร้า
ฤๅห่อนจักเกรงฝีมือยักษ
โลดฬ่อทลวงกล้ากลั่นแกล้วการณรงค์
          มารเหนเผ่นสู่ใกล้ใจบึก บึนเฮย
ขบเข่นทนต์ตนสอึกอาจเร้า
โจมสู่จู่เจนศึกสามารถ
ถึงทยานตรงเข้าจ่อจ้องตบองรัน
          บุตรพระพายปัดป้องตรีรับ คทาเฮย
ตนต่อตนขันขับเก่งจ้าน
โรมรุดรวดตระบึงสัปยุทธแย่ง แย้งนา
ลวงต่อฬ่อรุกต้านเดชก้ำเกินนาง
          อสุรีดีเปรื่องเปรี้ยงคทาโรม
หมายพิฆาฏถาโถมทุ่มซ้าย
กลับขวาร่าหักโหมหวนหวด ลิงแฮ
ผันภักตร์ยักษกลับย้ายสอึกย้อนรันพลัน
          ยักษลิงไล่หลบป้องปองผลาญ
ลิงยักษเฉกมันสารทรับหน้า
ยักษลิงวิ่งปจัญบานบุกรุก
ลิงยักษตลุมบอนกล้าต่อแย้งแทงตี
          ยักษรันลิงรับด้วยตรีฉับ
ยักษเสี่ยงลิงสวนสัปร่ายซ้ำ
ยักษฟาดกบี่หลบกลับตรีสอด แทงแฮ
ยักษเพลี่ยงลิงพลาดพล้ำผลุดขึ้นรณรงค์
          รณยุทธอุโฆษก้องไหวหวาด
สี่สมุทกรฉ่อนฉาดฉ่าสู้
ไตรยภพจบกำปนาทเสทือนทั่ว
ยักษตริกลลิงรู้รับต้านราญกร
          ผีเสื้อสิ้นคิดอ้าโอบฐออก๓
ดุจอ่าวคอยขยอกกบี่เคี้ยว
เนตรแม้สุริยกลอกกลับมุ่ง
โดดเด่นสาครเลี้ยวแล่นคว้าวานร
          หณุมานหาญเรหจเมื้อหมายเฉภาะ
ตรงโอษฐมารเข้าเหมาะมุ่งล้าง
ออกกรรณ์ยักษขวาเหาะหันกลับ
รีบรุดประเวศข้างช่องซ้ายโสตรมาร
          ลิงเลี้ยวลงล่วงล้ำลำสอ ยักษแฮ
ถึงปเทศอุทรยอสาตรเน้น
ตรีแหวะเชือดไม่รอเรวรีบ
เปนช่องทลุไป่เว้นทั่วท้องนางมาร
          อุทรยักษเลือดล้นลิงตลบ
คว้าตับควักปอดทบลากไส้
หทัยกเพาะดีครบออกจาก มารเฮย
สรรพสัตวยักษกลืนไว้รอดบ้างรีบจร
          วานรรอนยักษซ้ำซากราย
บั่นท่อนกรบาทกายขาดชิ้น
เนื้อเกลื่อนเลือดกระจายยักษสุด ชีพแฮ
โยนศพลงสมุทสิ้นสู่ท้องมัศยา
          มังกรวานกะโห้เหรา
ฉนากฉลามโลมาเงือกน้ำ
พยุนตรพรุนปลาวานออก ว่ายเฮย
สีเสียดยิสนซ้ำจุบท้องมันมาร
          เพียนทองหมอดุกแป้นทูปุด
จันเมล็ดนนทรีผุดว่ายเคล้า
หางไก่ดาบลาวรุดกากด
จวดกระเบนปักเป้าแย่งเนื้อยักษินี
          เสร็จฆ่าปิศาจสิ้นศพมาร
วายุบุตรสำแดงหาญฮึกห้าว
แกว่งตรีดจเพลิงกาล๔แสงก่ำ
เหาะมุ่งลงกาด้าวลิบข้ามนัที

จบห้องที่ ๓๒

  เนื้อความกล่าวถึงนางผีเสื้อยักษีรูปร่างใหญ่โต มีกำลังฤทธิ์เดช ทศกัณฐ์ตั้งให้เป็นนายด่านทางสมุทรคอยตระเวนตรวจตรามิให้ศัตรูล่วงล้ำข้ามสมุทรเข้าไปในกรุงลงกา ขณะตระเวนไปทั่วท้องสมุทร เห็นหนุมานเหาะเข้ามาก็เข้าสกัดหมายจะจับตัว เกิดการต่อสู้กัน ในที่สุดนางผีเสื้อยักษีอ้าปากคอยจะงับหนุมาน หนุมานได้ทีเหาะเข้าปากออกหูขวา แล้วเข้าหูซ้ายผ่านลำคอลงไปถึงท้อง ใช้ตรีแหวะเชือดท้องนางผีเสื้อยักษี ลากไส้และอวัยวะในท้องออกมา แล้วตัดมือ ตัดตีน และตัดตัวนางผีเสื้อยักษีสิ้นชีวิต จากนั้นหนุมานก็เหาะข้ามสมุทรเข้าสู่กรุงลงกา
⬆ ๑ ที่ถูกต้องน่าจะเป็น “ทุกทิศทุกทางทบ”
⬆ ๒ ที่ถูกต้องน่าจะเป็น “บุตรมารุตฤทธิล้ำ”
⬆ ๓ ที่ถูกต้องน่าจะเป็น “โอษฐออก”
⬆ ๔ ที่ถูกต้องน่าจะเป็น “แกว่งตรีดุจเพลิงกาล”