
| อสุรพลยลท่านไท้ | โรมคัน | |
| ชีพิฆาฏอาสัญ | รีบเต้า | |
| ต่างคนต่างผายผัน | จากพนัศ นั้นนา | |
| บนลุชนบทเข้า๑ | สู่ท้องพระโรง | |
| จึ่งประนดท้าวทูต | ทูลคดี | |
| ว่าเชษฐยกโยธี | ต่อร้า | |
| กับมนุษย์เพศเป็นชี | แผลงสาตร ถูกเฮย | |
| เสียรถคชพลม้า | อีกทั้งเธอมรณ์ | |
| ชนบทอิศเรศรเจ้า | จอมมาร | |
| ทราบว่าพระพี่มลาญ | ชีพแล้ว | |
| พระกำสรดพลางดาล | โกรธปกาศ | |
| กูจะยกพยุหแกล้ว | ตัดเกล้าชีไพร | |
| เหวยอำมาตย์อย่าช้า | เกณฑ์ทหาร | |
| สิบสมุทเลือกแต่ชาญ | ฤทธิห้าว | |
| เสนีรีบถอยคลาน | มาจัด พหลเฮย | |
| ผูกอัศวราชคอยท้าว | พรั่งพร้อมทุกขบวน | |
| สรงเสรจทรงเครื่องแล้ว | จับแสง หอกเฮย | |
| ทรงที่นั่งดุรงค์แรง | รีบเต้า | |
| มากขบวนน่าหลังแซง | สรัพหมู่ พลนา | |
| บันลุโคธาเร้า | รีบให้จับชี | |
| พระพงบ์จักรพรรดีผู้ | ทรงชฎิล เพศแฮ | |
| ยลทัพพวกอสุรินทร | โห่ก้อง | |
| ทรงจับพระแสงศิลป์ | รีบจาก กุฎิเฮย | |
| พยาทูตประกาศร้อง | เร่งให้รณรงค์ | |
| พระพิศณุรักษไท้ | แผลงศร | |
| เสียงสนั่นพนาดอน | ครั่นครื้น | |
| บรรพตอิสินทร | กำปนาท | |
| ต้องยักษตายสรดื้น | เกลื่อนกลิ้งปัถพี | |
| จอมยักษยลหมดม้วย | พลทหาร | |
| จิตรมาดจักรอนราญ | โกรธเกรี้ยว | |
| ร่ายเวทแสะกายมาร | หายบัด ดลเฮย | |
| กรายหอกกลอกแกว่งเลี้ยว | แล่นเข้าราวี | |
| พระราเมศมุ่งเขม้น | ยักษหาย ไปเฮย | |
| ยินแต่เสียงม้าหมาย | แม่นแล้ว | |
| ชักพลายวาตพาดสาย | ทรงผาด แผลงแฮ | |
| ต้องอัศดรตัวแกล้ว | ขาดเกล้าบันไลย | |
| ราพร้ายตกภาคพื้น | พสุธา | |
| กลัวเดชพระรามา | กลอกเกล้า | |
| เรารบชิดชีวา | คงวอด วายเฮย | |
| จักคิดกลลวงเค้า | ฆ่าอ้ายชีดง | |
| จึ่งรีบเหาะรเห็จขึ้น | อัมพร | |
| ฤทธิยักษยังรวิวร | มืดฟ้า | |
| เข้าแอบกลีบเมฆกร | กุมหอก | |
| ท้าวทูตใจหวั่นว้า | รฤกไหว้คุณพรหม | |
| อ่านเวทครบเสร็จสิ้น | สามวาร | |
| เมฆเกลื่อนทุกทิศสฐาน | ไป่เว้น | |
| หอกดุจอัคนิกาล | เรืองโรจ | |
| แลสบมนุษยเขม้น | พุ่งด้วยหอกทรง | |
| พระรามยลหอกแก้ว | ขุนมาร | |
| แสงโชตดังสุริยฉาน | ส่องด้าว | |
| แผลงพรหมมาศสังหาร | หอกยักษ ยับแฮ | |
| ตัดหัดถ์บาทเศียรท้าว | ทูตม้วยตกดิน | |
| ฝ่ายฝูงเทพยบุตรทั้ง | กัลยา | |
| ยลกฤษณมล้างอสุรา | เสร็จแล้ว | |
| ต่างเยี่ยมพิมานมา | อวยสวัสดิ์ พระเอย | |
| เผยกระมลผ่องแผ้ว | แซ่ซร้องสาธุการ | |
| พระกฤษณรักษผู้ | ไวยกูล มาเฮย | |
| เสร็จพิฆาฏพวกอสูร | มากมล้าง | |
| พอจวนสุริยยูร | ยาตรลับ ไศลแฮ | |
| เปรมจิตรเลื่อมศึกร้าง | เสด็จเข้ากุฎิเกษม | |
| พลยลจอมยักษสิ้น | อาสัญ | |
| สยองเดชต่างภากัน | รีบเร้า | |
| บันลุมัชวารพลัน | สู่พระ โรงเฮย | |
| น้อมเกษทูลกิจเจ้า | อสุรไท้ตรีเศียร | |
| ว่ามีมนุษย์ฤทธิล้ำ | เดชา | |
| รอนบาทสัมนักขา | หัดถ์ด้วย | |
| พระยาจรทูตโกรธา๒ | ไปรบ มนุษย์เฮย | |
| ชีพิฆาฏเธอม้วย | อีกมล้างพลหลาย | |
| ตรีเศียรได้สดับถ้อย | พลทูล | |
| ทรงโศกอาดูรภูล | เทวศเศ้รา | |
| คิดถึงเหล่าประยูร | พงษเผ่า ท่านเฮย | |
| สามโอษฐสั่งมาตยเร้า | ผูกช้างจัดพล | |
| อำมาตยรับสั่งแล้ว | รีบครร ไลยเฮย | |
| จัดพวกพลกุมภัณฑ์ | พรั่งพร้อม | |
| ผูกพลายชื่อพัทกัลป | ยืนเทียบ เกยแฮ | |
| ครั้นเสรจกลับนอบน้อม | นบไทจอมอสูร๓ | |
| พระยามารด่วนเข้าที่ | สรงชล เสรจเฮย | |
| ทรงเครื่องพิไชยรณ | ยุทธแล้ว | |
| หกหัดถจับสาตรดล | เกยมาศ | |
| ทรงคชเร่งพลแกล้ว | ลุล้อมกุฎิชี | |
| พระรามเหนยักษแล้ว | มีวา จาเฮย | |
| กับพระลักษณอนุชา | ท่านไท้ | |
| เราไวยะกูลมา | สมเหตุ แล้วแฮ | |
| รวังพี่นางอย่าได้ | ยาตรด้วยการณรงค์ | |
| พระอวตารจับสาตรแล้ว | รีบจร มาเฮย | |
| ไล่อสุรพลนิกร | พ่ายสิ้น | |
| ทรงลั่นพระแสงศร | สเทื้อนทั่ว พนัศแฮ | |
| ถูกดุรงค์พหลดิ้น | ด่าวม้วยมลายชนม์ | |
| ตรีเศียรขับคชเข้า | ราญรอน | |
| พระหวดงากุญชร | ขาดสบั้น | |
| ตรีเศียรแกว่งจักรกร | กรลับกว่าง ไปเฮย | |
| จักรคะคว้างไขว่กั้น | รอบล้อมองค์ราม | |
| ราเมศยลจักรเจ้า | มัชวาร เวียนแฮ | |
| ทรงลั่นอัคนิวาตผลาญ | จักรแก้ว | |
| จักแหลกล่วงพะควาญ | คชมอด ม้วยเฮย | |
| ขุนยักษตกดินแล้ว | เผ่นเข้าราวิ๔ | |
| หริรักษพิโรธเงื้อ | คันศร | |
| ตีถูกกายกำธร | เจบช้ำ | |
| ตรีเศียรมุ่งหมายรอญ | ชีพลั่น ศิลป์แฮ | |
| ดาลเกิดศรมากล้ำ | แวดล้อมองค์ราม | |
| พระบงศรยักษล้อม | รอบกาย ท่านเฮย | |
| เนตรมุ่งพระไทยหมาย | จักมล้าง | |
| จับพรหมมาศพาดสาย | ทรงผาด แผลงแฮ | |
| ปักอกตรีเศียรร้าง | ชีพสิ้นสูญชนม์ | |
| เทเวศรนางฟ้าทุก | พิมาน มาศแฮ | |
| ยลพระราเมศผลาญ | ยักษม้วย | |
| ต่างโปรยบุษบาบาน | ทรงกลิ่น ตลบแฮ | |
| มีจิดรโสมนัศด้วย | ท่านล้างอสูรสูญ | |
| องค์พระหริรักษไท้ | ทรงศร | |
| เสร็จพิฆาฏกำธร | มอดแล้ว | |
| ยลทิพยผกาขจร | ขจายรื่น รศฤๅ | |
| พระเบิกกระมลแผ้ว | เสดจเข้ากุฎี |