จบห้องที่ ๑๗๒
  เนื้อความกล่าวถึงท้าวคนธรรพ์ราชายักษ์แห่งเมืองดิศศรีสิน มีโอรสชื่อวิรุณพัท เก่งกล้าเป็นที่ยำเกรงไปทั่วทั้งสามภพ แต่เดิมท้าวคนธรรพ์และวิรุณพัทไม่เคยรังแกบรรดาฤษีทั้งหลาย อยู่มาวันหนึ่ง ท้าวคนธรรพ์ชวนวิรุณพัทไปล่าเนื้อในป่า ทั้งท้าวคนธรรพ์และวิรุณพัทรวมทั้งไพร่พลไล่ฆ่าสัตว์ตายเกลื่อนกลาดแล้วสูบเลือดกิน หลังจากนั้นก็เคลื่อนพลมาจนถึงภูเขาใหญ่ มีอาศรมฤษีเรียงรายอยู่ ท้าวคนธรรพ์เห็นฤษีบำเพ็ญพรตอยู่ตามอาศรมเชิงผา ก็คิดว่านับวันอำนาจพรตของฤษีอาจแก่กล้าขึ้นและหากมาลบหลู่ตน ก็จะปราบได้ยาก จึงสั่งให้ทำลายอาศรมและพิธีบำเพ็ญพรตของฤษี เหล่าฤษีทั้งหลายตกใจกลัวพากันหลบหนี ท้าวคนธรรพ์ยิ่งทะนงฤทธิ์เดชของตน คิดจะไปทำลายบ้านเมืองปราสาทราชวัง จึงสั่งไพร่พลเดินทางต่อ เมื่อมาถึงเมืองไกยเกษ สังเกตเห็นรอยเท้ามนุษย์ จึงให้นนทกาลแม่ทัพเข้าไปตีด่าน นนทกาลจับนายด่านมาเฝ้า ท้าวคนธรรพ์จึงให้นายด่านนำสารท้ารบเข้าไปให้กษัตริย์เมืองไกยเกษ