| สุริวงษราเมศรไท้ | ทรงธรรม์ | |
| เสวยศุขมไหสวรรย์ | เศกสร้าง | |
| สีดาวิมลขวัญ | เนตรคู่ ครองนา | |
| อยุทธยายศอ้าง | เอกแม้นเมืองสรวง | |
| ผ่านภพสบสวัสดิไร้ | โรคา พาธเฮย | |
| จนพระนางสีดา | นาฎน้อง | |
| ทรงครรภนับมาศา | สามล่วง แล้วแฮ | |
| พระจักกฤษณสถิตย์ห้อง | หากร้อนหฤไทย | |
| ใคร่ประพาศพนัศด้าว | แดนอา รัญเฮย | |
| จึ่งเสดจออกเสนา | นบน้อม | |
| สถิตย์พระแท่นบัญชา | ตรัสสั่ง | |
| ให้จัดเตรียมจงพร้อม | พรุ่งเช้าชมไพร | |
| สุมันตันรับแล้ว | บังคม ลาแฮ | |
| หมายบอกทุกหมวดกรม | เร่งร้อน | |
| สารวัดตรวจครบสม | เหมือนสั่ง | |
| ตามอย่างโพนประพาศต้อน | หมู่เข้าขบวนคอย | |
| พลปืนถือล้วนเหล่า | ลำพัน | |
| พลดาบสกรรจ์สรร | ทัดสู้ | |
| พลง้าวคร่ำสุวรรณ์ | แสงวาบ | |
| พลหอกหัดชำนิรู้ | รอบแกล้วกลางสมร | |
| กุญชรกองหน้าแกว่น | รณรงค์ | |
| กองถัดอัศดรยง | ยิ่งซ้อม | |
| กองหลวงรักษาองค์ | อาจต่อ ยุทธแฮ | |
| เกณฑ์แห่กองหลังพร้อม | เสรจไว้ในสนาม | |
| ราตรีมหิศวเรศท้าว | ไสยา | |
| พระลักษมีเสน่หา | ร่วมห้อง | |
| แปดหมื่นสี่พันนา | รีนาฎ สนมแฮ | |
| ขับประโคมแซ่ซ้อง | ศัปทให้หฤไทยเปรม | |
| สางสางแสงสุริยแผ้ว | ปัถพี | |
| กำหนดแน่ราตรี | รุ่งเร้า | |
| ตื่นสรงภักตร์ผ่องศรี | เสาวภาคย์ | |
| ชวนพระลักษณ์เสดจเข้า | สู่ห้องสรงสนาน | |
| พนักงานไขสุหร่ายฟุ้ง | เฉกฝน | |
| สองพระองค์สรงชล | ชุ่มแล้ว | |
| ประทิ่นกลิ่นเสาวคนธ์ | จรุงรศ รื่นนา | |
| ทรงสอดสนับเพลาแพร้ว | เพริศล้วนเชิงงอน | |
| ภูษาสีต่างพื้น | ทองพราย | |
| ฉลองพระองค์สภักสาย | ตาบสร้อย | |
| วงประวิชพรรณราย | เรือนครุธ | |
| มกุฎกรรเจียกห้อย | บุษบ์แก้วแกมกาญจน | |
| สองทรงศรคู่ร้า | รณรงค์ | |
| สองเสดจยังเกยอลง | กฎแก้ว | |
| สองสั่งเคลื่อนพลตรง | ออกพระ ทวารแฮ | |
| สองสถิตยบนรถแพร้ว | พรั่งพร้อมพลผาย | |
| รถเทียมสามคู่ม้า | เรวจร | |
| ดุมประไพประภัศศร | สุกแพร้ว | |
| กงกำคร่ำแอกงอน | งามรับ ธงแฮ | |
| บุษบกบัลลังก์แก้ว | กาบช้อยลอยกระจัง | |
| พระลักษณ์นั่งประนตหน้า | หริพงษ์ | |
| ขุนรถขับเรียงองค์ | อนุชไท้ | |
| เครื่องสูงครบสิ่งคง | เดินคู่ ขนานนา | |
| ปี่แซ่แตรสังขให้ | ฆาฏฆ้องกลองผสาน | |
| พลหาญฃานโห่ก้อง | กุลาหล | |
| ทุกส่ำสำเริงรณ | เกริกเร้า | |
| เสียงเพียงพสุธาดล | โทรมซุด | |
| พร้อมกระบวนพลเข้า | เฃตรแคว้นไพรสณฑ์ | |
| เดินทางแถวพนัศเลี้ยว | เลียบเนิน | |
| ชมหลั่นบรรพตเขิน | โขดซ้อน | |
| จตุบททวิบาทเดิน | เดียรดาษ ดงแฮ | |
| เงาพฤกษเย็นร่มร้อน | ชอุ่มชอื้อบังสูรย | |
| เบญวรรณโผจับหว้า | รายเรียง | |
| ดุเหว่าจับกระวานเสียง | แซ่ซ้อง | |
| เค้าโมงจับโมงเมียง | หมายคู่ | |
| ยูงจับยูงยูงร้อง | ร่ายฟ้อนแพนหาง | |
| เสือสีห์หมีเม่นเนื้อ | กวางทราย | |
| ลมั่งรมาดผาดผันผาย | เผ่นเต้น | |
| ลิงโผนโลดผอยหาย | เหนน่า สนุกนิ์นอ | |
| บ้างเที่ยวแอบฟุบเร้น | พุ่มไม้ไพรพง | |
| พฤกษาชูช่อก้าน | แกมใบ | |
| ดอกดกผลดาษไสว | สุกย้อย | |
| พลหาญร่าเริงใน | แนวพนัศ สฐานแฮ | |
| เพลินหฤไทยใช่น้อย | ที่ด้าวแดนดง | |
| ปางองค์ยุพยอดสร้อย | สีดา | |
| สถิตยแท่นห้องในปรา | สาทแพร้ว | |
| สนมนาฎเล่ห์ดารา | รายรอบ จันท์รแฮ | |
| ยามเมื่อจะคลาศแคล้ว | บาทไท้สวามี | |
| พันเอินอุบัติร้อน | สรรพางค์ | |
| ไป่ศุขหฤไทยลาง | หลากล้ำ | |
| เฉกนอนที่ในกลาง | กองอัค คีนา | |
| ลมพัดกระพือซ้ำ | เทวศคลุ้มฤๅคลาย | |
| ชวนสนมนางนาฎทั้ง | มวนมี | |
| จากอาศน์ปราสาทลี | ลาศเต้า | |
| โดยฉนวนสู่นะที | ตำหนัก น้ำแฮ | |
| ถึงท่านาเรศรเจ้า | รีบเร้าลงสรง | |
| กับอนงค์นางนาฎล้วน | ลงสนาน | |
| ดำผุดสุดสำราญ | รรีกรี้ | |
| บ้างกระทุ่มชลธาร | ฉฉานฉ่า | |
| บ้างเล่นอยู่โยงลี้ | ไล่คว้าหากัน | |
| กำนัลบางหมู่ร้อง | โหยหวน | |
| เพลงขับเพลงรับครวญ | เคร่าคล้อง | |
| ต่างนางต่างสำรวล | เริงร่า | |
| แทบท่านะทีซ้อง | แซ่ล้วนเหล่าสุรางค์ | |
| กษณะปิศาจใต้ | ธรณี | |
| นางอะดูลย์ยักษี | ชื่อพร้อง | |
| ทราบความว่าเทพี | มาสระ สนานแฮ | |
| อาฆาฏมาดหมายจ้อง | จิตรร้ายฤษยา | |
| จักลวงทำเล่ห์ให้ | สีดา | |
| พลัดพรากจากพระรา | เมศรไท้ | |
| คิดแล้วแหวกคงคา | ขึ้นจาก ที่แฮ | |
| ถึงฝั่งแฝงพุ่มไม้ | หนึ่งแล้วร่ายมนต์ | |
| บัดเดียวเพศยักษเพี้ยน | แผกตน | |
| เปนมนุษย์นางนฤมล | ไม่ช้า | |
| กรายกรรีบจรดล | ถึงท่า สนานนา | |
| น้อมเกษทูลว่าข้า | บาทนี้ประมาทไป | |
| ไป่ทันพระแม่เจ้า | เสดจสรง | |
| โทษผิดอาญาคง | ไป่แคล้ว | |
| ฃอพระแม่เจ้าจง | งดโทษ | |
| ควรมิควรสุดแล้ว | โปรดเกล้าคราวเดียว | |
| ฟังปิศาจใส่ไคล้ | เคลือบกล | |
| คิดว่าจริงไป่สน | เท่ห์ถ้อย | |
| ซึ่งมามิทันจน | เจียนคลาศ เจ้าเอย | |
| เราไม่ถือโทษน้อย | เท่านั้นทำเนา |
เนื้อความกล่าวถึงพระรามครองกรุงอยุธยาจนนางสีดาทรงครรภ์ได้ ๓ เดือน พระองค์รุ่มร้อนพระทัยจึงเสด็จเที่ยวป่าพร้อมกับพระลักษณ์ ฝ่ายนางสีดาชวนนางสนมไปลงสรงที่ท่าน้ำ นางอดูลปีศาจ ลูกชิวหากับนางสำมนักขาซึ่งอยู่ใต้ธรณี มีความริษยาอาฆาต จึงคิดอุบายให้นางสีดาพลัดพรากจากพระราม นางขึ้นมาแล้วแฝงกายร่ายมนตร์แปลงร่างเป็นนางกำนัลของนางสีดา รีบไปที่ท่าน้ำแล้วทูลนางสีดาให้ยกโทษที่ตามขบวนเสด็จไม่ทัน นางสีดาหลงกลนางปีศาจจึงยกโทษให้