| ปางองค์จักรวรรดิเจ้า | จอมมาร | |
| อยุดจัตุรงค์ทวยหาญ | โห่ครื้น | |
| ตั้งนามครุธยุทธขนาน | รับทัพ มนุษย์แฮ | |
| เสียงสนั่นลั่นเพียบพื้น | แผ่นด้าวดินไหว | |
| พระพรตจากนิทรเยื้อง | ยาตรา สรงเอย | |
| ทรงเครื่องออกพลับพลา | แท่นแก้ว | |
| ยินโห่ตรัสถามพระยา | พิเภก พลันนอ | |
| โหรสดับจับยามแล้ว | ศิระก้มประนมแถลง | |
| ศึกองค์อสุรเจ้า | จักรวรรดิ | |
| เกณฑ์ตกชาตาตัด | ขาดแล้ว | |
| พระสั่งสุครีพจัด | กองทัพ เตรียมแฮ | |
| สรรที่ยงยุทธแกล้ว | กลั่นเข้าณรงค์มาร | |
| สุครีพอภิวาทไท้ ถอยจร | ||
| จัดจัตุรงค์นิกร | ตรวจพร้อม | |
| ยักษลิงมนุษย์สลอน | นับสมุท | |
| ครบทัพสามเมืองน้อม | นอบเกล้าทูลฉลอง | |
| สององค์สรงเสรจไล้ | ลาศสุคันธ์ | |
| ทรงเครื่องพิไชยันต์ | เกราะแก้ว | |
| กรายกรจับศรขรรค์ | เสดจสู่ รถเอย | |
| พลฮึกโห่เคลื่อนแคล้ว | ลุพื้นสมรภูมิ์ | |
| พระเหนทัพยักษตั้ง | เตมอัด | |
| ให้อยุดรถสองกษัตริย์ | กล่าวเย้ย | |
| สี่โอษฐพิโรธตรัส | หาญต่อ ฤทธิฤๅ | |
| เธอบ่คงชีพเฮ้ย | มนุษย์น้อยลิงพาล | |
| สี่ปากแผดร้องสั่ง | โยธา | |
| ล้อมจับมนุษย์มา | บั่นเกล้า | |
| ยักษหลบวิ่งลิงถลา | ถลันกลับ ยุทธแฮ | |
| ฟัดฟาดฃาดแขนเท้า | แทตยม้วยกลาดสนาม | |
| ฤทธิสูรฤทธิศักดิ์ทั้ง | ตรีพาล พัดเอย | |
| กุมคะทาโถมทยาน | ยุทธคว้าง | |
| นิลนนท์บุตรพระกาล | นิลเอก ขันนา | |
| ชักพระขรรค์พลันล้าง | ยักษร้ายมลายชนม์ | |
| จอมมลิวันถั่นน้าว | ศรพลัน แผลงเอย | |
| เปนวชิวขรรค์ฟัน๑ | กบี่ดิ้น | |
| พระพรตหน่วงศรผัน | แผลงเกิด พยุแฮ | |
| ล้างรถพระขรรค์สิ้น | เสรจด้วยศรผลาญ | |
| ขุนยักษเสียรถสิ้น | พลมาร | |
| พิโรธคว่างตรีประหาร | กบี่ม้วย | |
| พระพรตลั่นศิลป์ผลาญ | ตรีเลอียด สูญเอย | |
| พานเรศคืนชีพดว้ย | เดชน้องอวตาร | |
| สององค์ลงรถเข้า | โหมหัก | |
| เหยียบเฃ่ายืนบ่ายักษ | ยุทธ์แย้ง | |
| แปดหัดถปัดโผนชัก | ศรพาด แผลงนา | |
| เปนภุชงคไล่แว้ง | พ่นกลุ้มพิศม์กาล | |
| พระแผลงเปนครุธร้าย | ราวี | |
| โฉบฉาบฉวยนาคี | ขบคั้น | |
| จักรวรรดิจับมณี | จักรคว่าง | |
| เปนศิลาดาดดั้น | ดื่นล้างวานร | |
| สองกระษัตริยบัดพร้อม | แผลงศร | |
| ศรพระสัตรุดรอญ | จักรสิ้น | |
| ศิลป์พระพรตพลันจร | จากแล่ง | |
| ต้องอกจักรวรรดิดิ้น | ฃาดสิ้นกรกระเดน | |
| ปางองค์จักรวรรดิต้อง | ศรปัก อกเอย | |
| นอนแน่แลพระภักต์ร | พี่น้อง | |
| เหนสังข์คทาจักร | จรสัแจ่ม องค์นา | |
| ทราบว่าวงษ์นรายน์พร้อง | พร่ำง้อฃอษมา | |
| สองกระษัตรีย์สดับถ้อย | พระยามาร | |
| ทรงคิดแสนสงสาร | ยักษท้าว | |
| ออกโอษฐโปรดประทาน | โอวาท | |
| จงท่านมุ่งหมายด้าว | ดึ่งได้ไปสวรรค์ | |
| สี่โอษฐออกโอษฐโอ้ | เอนดู พระเอย | |
| ฝากบุตรอรรคเรศประยู | รญาติด้วย | |
| สนมมาตยประชาบู | รีรัฐ ถวายนา | |
| นบพระละลาม้วย | ชีพสิ้นสูญเสียง | |
| เทพยไทยในฉะชั้น | ดุสิดา | |
| ปรบหัดถ์โปรยบุบผา | เพียบพื้น | |
| เสริมพระเกียรดิเดชา | สองกระ ษัตริย์เฮย | |
| แย้มเยี่ยมพระแกลครื้น | ครึกด้าวแดนสวรรค์ | |
| ตรัสสั่งพิเภกให้ | จัดสรร | |
| ศพส่งเมืองมลิวัน | อย่าช้า | |
| เสดจรถเลิกพลขันธ์ | คืนกลับ ไปเอย | |
| ถึงปทับพลับพลาข้า | บาทเฝ้าทูลออง | |
| พิเภกรับสั่งน้อง | ทรงสุบรรณ | |
| แล้วสั่งสุพิณสรร | กลับเต้า | |
| ทูลนางวัชนีพลัน | โดยเหตุ ท้าวนา | |
| ให้รีบออกมาเฝ้า | โปรดให้ศพผัว | |
| สุพิณรับพจนาดถ์แล้ว | ลาจร กรุงแฮ | |
| ถึงกราบทูลสองสมร | ถี่ถ้อย | |
| ทรงทราบดั่งอหิรอญ | สลบนิ่ง แน่เฮย | |
| สนมประคองสองสร้อย | ส่างให้เตรียมขบวน | |
| วัชนีสูรนาฎทั้ง | รัตน์มา ลีเอย | |
| จัดเครื่องสุพรรณา | เนกพร้อม | |
| ทรงวอสุวรรณคลา | ถึงพลับ พลาแฮ | |
| จึ่งสุพิณจรน้อม | พิเภกให้ทูลฉลอง | |
| พิเภกนำอำมาตยเฝ้า | บทรัช พระนา | |
| ทูลเบิกสองนางกษัตริย์ | เสรจถ้อย | |
| พระเผยวรพจนตรัส | สั่งสุ พิณเอย | |
| พาพระนางสองคล้อย | เคลื่อนเข้ามาใน | |
| สุพิณรับสั่งแล้ว | ลาผาย ผันเอย | |
| นำพระนางถึงถวาย | เครื่องน้อม | |
| นางมลักเหลือบชาย | เนตรสบ พระนา | |
| ผาดพี่พิศอนุชพร้อม | เพริศพริ้งประวิงโฉม | |
| พระมีมธุรศเอื้อน | โองการ | |
| ตรัสกับสองเยาวมาลย์ | หมอบชม้อย | |
| ดังชลทิพยโปรยจาน | เจื่อโศก ส่รางแฮ | |
| ทูลว่าบุตรข้าน้อย | นี้ข้าฃอถวาย | |
| ซ้ำทูลฃอศพท้าว | จักรวรรดิ | |
| โปรดประทานนางกระษัตริย์ | เสรจน้อม | |
| ลาพงษพระจักรพรรดิ | ผันภักต์ร มานา | |
| ทรงพระวอแห่ห้อม | ห่อนช้าถึงสนาม | |
| นางยลพระศพกลิ้ง | กลางดง | |
| จากพระวอสองทรง | โศกสอื้น | |
| ตระกองบาทยุคลลง | ซบสลบ สองแฮ | |
| สนมประคองสองพื้น๒ | สั่งให้จัดการ | |
| พนักงานจัดเครื่องพร้อม | พลันไว | |
| เชิญพระศพเนาใน | โกษฎแก้ว | |
| เถลิงรถแห่กลับไคล | คลาสู นครเอย๓ | |
| นางสั่งเสนาแล้ว | เร่งให้ทำเมรุ | |
| สุพิณรับคำนับน้อม | นางกษัตริย์ | |
| ทำพระเมรุเสรจจัด | เครื่องพร้อม | |
| เชิญพระศพจักรวรรดิ | ประทับที่ แท่นนา | |
| สองพระนางสุรางค์น้อม | นอบเกล้าถวายเพลิง |
เนื้อความกล่าวถึงท้าวจักรวรรดิตั้งทัพเป็นกระบวนครุฑนาม พระพรตและพระสัตรุดยกทัพออกไป ขุนทหารทั้งสองฝ่ายต่อสู้กัน นิลนนท์ นิลเอก และนิลขันสังหารฤทธิสูร ฤทธิศักดิ์ และตรีพาลสิ้นชีพ ท้าวจักรวรรดิแผลงศรเป็นพระขรรค์สังหารพลวานร พระพรตแผลงศรเป็นพายุทำลายพระขรรค์และรถทรงของท้าวจักรวรรดิ ท้าวจักรวรรดิจึงขว้างตรีไปสังหารพลวานร พระพรตลั่นศรทำลายตรีและทำให้พลวานรคืนชีพ ทั้งพระพรตและพระสัตรุดลงจากรถ เข้าเหยียบเข่าเหยียบบ่าท้าวจักรวรรดิ ท้าวจักรวรรดิแผลงศรเป็นนาคพ่นพิษ พระพรตแผลงศรเป็นครุฑไล่จิกนาค ท้าวจักรวรรดิขว้างจักรเป็นก้อนหินตกลงมาสังหารเหล่าวานร สองกษัตริย์จึงแผลงศรพร้อมกัน ศรพระสัตรุดทำลายจักร ส่วนศรของพระพรตเสียบอกท้าวจักรวรรดิและตัดแขนขาดกระเด็น ขณะที่ท้าวจักรวรรดินอนแน่นิ่งอยู่นั้น มองเห็นพระพรตและพระสัตรุดเป็นสังข์ คทา จักร ก็รู้ว่าเป็นภาคส่วนของพระนารายณ์ จึงตรัสขอขมา สองกษัตริย์ยกโทษและขอให้ได้ไปสวรรค์ ท้าวจักรวรรดิทูลฝากฝังพระชายา พระธิดา พระประยูรญาติ และบ้านเมืองก่อนสิ้นชีพ สองกษัตริย์ให้พิเภกจัดการให้ฝ่ายเมืองมลิวันมารับพระศพท้าวจักรวรรดิ นางวัชนีสูรพระชายาและนางรัตนมาลีพระธิดาจัดขบวนมารับพระศพและเข้าเฝ้าพระพรต นางวัชนีสูรถวายนางรัตนมาลีให้พระพรต หลังจากนั้นจึงจัดถวายพระเพลิง