| ปางจอมกุรุราชท้าว | ถึงวัง | |
| เวียงนิเวศน์นาคลัง | นอบไท้ | |
| ตรัสใช้มาตย์มารรงง | โรงพิ ธีเอย | |
| ยักษวุฒิกาสูรได้ | จัดชี้เกณฑ์รดม | |
| ทำการมารมากถ้วน | ตามพนัก งานเฮย | |
| มวญหมู่วัฒกียักษ์ | ไป่ยั้ง | |
| ขุดลากถากฟันปัก | ปันน่า ที่นา | |
| ปรุงปรับเสร็จยกตั้ง | แทบพื้นพลานหลวง | |
| สามสิบสามห้องลด | เฉลียงราย | |
| ราชวัตฉัตรปักภาย | นอกล้อม | |
| ขาวดาษพิดานพราย | พวงมาศ ห้อยเฮย | |
| พื้นลาดอาศน์สการพร้อม | สิ่งทั้งพลีกรรม์ | |
| จวนฤกษ์กุรุราชท้าว | โสรจสรง | |
| โขมพัตรภูษิตรทรง | สภักแพร้ว | |
| รัตโกปินำวง | เฉวียงสอด ธุหร่ำเอย | |
| ชฎามุ่นกลมกุฎแก้ว | เสร็จคล้องปคำสรวม | |
| จับตะบองตาลยาตรเข้า | พิธี | |
| ปักคทาพลันพลี | กิจพร้อม | |
| โหมกูณฑ์เสร็จอสุรี | สถิตยยอด คทาเฮย | |
| พนมหัดถหลับเนตรน้อม | มนัศหมั้นบริกำม์ | |
| พระยายักษจักรวรรดิเจ้า | อสุรา | |
| ปางพระสหายคลา | เขตรแล้ว | |
| โองการมอบอาญา | ศึกสิทธิ์ ขาดเอย๑ | |
| ให้อสุรเพตราแกล้ว | ออกสู้สู่ณรงค์ | |
| เพตรามาจัดได้ | พลผจญ | |
| หกเหล่าทรหตทน | ทั่วหน้า | |
| ได้ฤกษ์ราพแต่งตน | ตามยศ | |
| ขี่คชขัดคทากล้า | กาจแม้นไกรสร | |
| เพียบพหลจลโจษซ้อง | แสะสาร | |
| จากนิเวศน์มลิวันทหาร | โห่ร้อง | |
| ถึงสนามยุทธการมาร | หยุดทัพ | |
| สถิตย์ที่ไช่ยภูมต้อง๒ | พยุห์ตั้งตามนาม | |
| พระอนุชบรมนารถเจ้า | อยุทธยา | |
| ออกอาศน์กลาดเสวกา | มาตย์เฝ้า | |
| ดำหรัสราชกิจจา | นุกิจปราบ เสี้ยนเอย | |
| สดับศึกทรงโปรดเกล้า | ซักน้องทศกรรฐ | |
| คีริวงษญาณเวทล้ำ | เลิศพิท ยาเอย | |
| เจนจบนพเคราะห์สถิตย | จักรแจ้ง | |
| เลงเหตุเลศตลอดทิศ | จักษุทิพย์ เทียมฤๅ | |
| ดุจเทพย์รงงสฤษดิ์แสร้ง | ตริแล้วทูลฉลอง | |
| ไวยตาลคืนเฃตรตั้ง | ตระบะฌาน | |
| ชุมกิจตรีศุลีการ | แต่กี้ | |
| ผิล่วงตติย์วารปหาร | มารห่อน ปไลยเอย | |
| มีพิศม์ฤทธิ์ตบองชี้ | วอดต้นปลายเปน | |
| จักรวรรดิ์ตรัสแต่งให้ | เพตรา | |
| ขัดทัพออกยุทธนา | คาบนี้ | |
| ควรโปรดบุตรพระยากา | กาจขจัด เสี้ยนเอย | |
| ลูกพระกาลควรลี้ | ลอบล้างตระบะมาร | |
| แม้นกบินทรนิลพัทเข้า | ณรงค์รอญ | |
| ยุทธแย่งได้คทาธร | แทตย์ท้าว | |
| พระยามารจักพลันมรณ์ | หมดชีพ | |
| เพราะบุตรพระกาลก้าว | สกัดสิ้นศึกอสูร | |
| พระโปรดนิลพัททั้ง | องคต | |
| โดยดุจถ้อยน้องทศ | ภักตร์แล้ว | |
| นิลพัทนบหัดถประนต์ | ทูลบาท พระเอย | |
| ฃออสุรผัดช่วยแผ้ว | เผด็จเสี้ยนเศิกมาร | |
| ราชานุญาตแล้ว | สามนาย | |
| ลาบาทรีบผันผาย | จากเฝ้า | |
| สามทหารตกแต่งกาย | ออกศึก สง่าเอย | |
| อินทรนุภาพพร้อมพลเต้า | ต่างผ้ายผจญมาร | |
| หลานอินทร์รีบร้อนลุ | สนามรบ | |
| สั่งไพร่รี้พลสงบ | ทัพไว้ | |
| แม่ทัพฝ่ายอสูรสบ | สวาพวก อรินา | |
| เร่งขับคชาธารใกล้ | กบี่แล้วซักถาม | |
| อสุราวานเรศถ้อย | ผรุสพา ทีเอย | |
| ขุนราพเปลงพจนา๓ | แผตร้อง | |
| เร่งทัพศับท์โกลา | หลหัก ศึกแฮ | |
| พลยักษต่างสาตรจ้อง | จู่สู้ศึกสวา | |
| ยักษลิงหลายโกฎิ์ร้อย | ราวี | |
| ชรอ่ำอับผงคลี | มืดคลุ้ม | |
| พลสวารุกรดมตี | ชิงสาตร มารแฮ | |
| เข้าฆ่ามารมลายกลุ้ม | เกลื่อนพื้นสมรภูมิ์ | |
| เพตราไสคชจ้วง | โจมผจญ ลิงเอย | |
| ลุยแล่นแทงอลวน | ไล่ล้าง | |
| อุปราชขีดขินรณ | รงค์ต่อ ยุทธนา | |
| หัตถ์กระชากหักฅอช้าง | ขาดสิ้นชนม์สาร | |
| อมาตยมารตกณะพื้น | ปัถพี | |
| ลุกรบลูกพาลี | ชิดกชั้น | |
| หลานอินทรว่องไวยวี | ริยภาพ | |
| ขรรค์พิฆาฏเพตราสบั้น | ชีพม้วยกลางสมร | |
| ขุนกบี่ซ้ำตัดเกล้า | อสุรา | |
| เสร็จสั่งเลิกพลสวา | โห่เร้า | |
| นำเศียรราพรีบคลา | คืนกลับ ทัพเอย | |
| หมายมุ่งพลับพลาเฝ้า | บาทน้องหริวงษ | |
| อสุรผัดนิลพัทด้น | ดำดิน | |
| ลุกุรุราษฐนัครินทร์ | ราพร้าย | |
| สองนายร่ายมนต์จิน | ดาล่อง หนแฮ | |
| เงาและกายหายผ้าย | ล่วงเข้าถึงพลาน | |
| สองทหารทราบเหตุสิ้น | เสร็จสรรพ์ | |
| บงราพกุรุราชผัน | เพศไท้ | |
| ดุจองค์เทพย์นักธรรม์ | ทำกิจ พิธีนา | |
| ขึ้นสถิตยปลายตะบองไม้ | โตนดตั้งกลางกูณฑ์ | |
| นิลพัทบัดกล่าวถ้อย | กับหลาน ลมเฮย | |
| ซรึ่งพระอนุชอวตาร | ตรัสใช้ | |
| สองเราร่วมล้างการ | กิจตระบะ มารนา | |
| คิดพิฆาฏสัตว์บาปให้ | เสร็จได้โดยประสงค์ | |
| แม้ผลาญมารมอดม้วย | ในเมือง มารเอย | |
| เกียรดิ์ยศฤๅจักเรือง | รุ่งหล้า | |
| ควรล้างตระบะเปลือง | เสร็จปลาศ ลวงแฮ | |
| ขึ้นสู่ทางคอยถ้า | ชอบมล้างกลางหน | |
| พลางแสดงแผลงฤทธิ์ร้อง | เรามัจุ ราชนา | |
| มาเพื่อประหารสัตว์ | หยาบช้า | |
| หลานพยุยกเท้าประหัต | แทตย์ตก คทาแฮ | |
| บุตรพระกาลกาจกล้า | กวดกลุ้มรุมโบย | |
| จอมกุรุเจบบอบทั้ง | เสียกรรม์ กิจนา | |
| สองอริสาหัสทำ | โทษแท้ | |
| ฉุกละหุกลุกทลึ่งสำ | แดงฤทธิ์ ราพเฮย | |
| ฉุดชักตะบองตาลแล้ | ลู่สู้ศึกลิง | |
| สองทหารต้านต่างเย้ย | ยุทธ์ทยาน | |
| แล้วหลีกจากบาดาล | แหล่งหล้า | |
| รีบสู่แทบทางสฐาน | มารยาตร์ พลเอย | |
| เข้าแอบไศลคอยร้า | ศึกท้าวไวยตาล |
เนื้อความกล่าวถึงท้าวจักรวรรดิสั่งให้เพตราออกรบขัดตาทัพ พิเภกทูลให้พระพรตส่งนิลพัทและองคตไปต่อสู้ นิลพัทขอให้อสุรผัดไปช่วย วานรทั้งสามนำพลวานรหลายร้อยโกฏิเข้าต่อสู้กับกองทัพยักษ์ของเพตรา เพตราไสช้างศึกออกรบ องคตหักคอช้างและฆ่าเพตราตัดหัวมาถวายพระพรต ส่วนอสุรผัดกับนิลพัทดำดินจนถึงเมืองกุรุราช แล้วร่ายมนตร์หายตัวเข้าไปจนถึงหน้าพระลาน เห็นท้าวไวยตาลกำลังทำพิธีชุบตะบองตาลกลางกองกูณฑ์ จึงเข้าทำลายพิธีและทำร้ายท้าวไวยตาล ท้าวไวยตาลบอบช้ำและเสียพิธี ลุกขึ้นชักตะบองตาลต่อสู้ แต่สองวานรเยาะเย้ยแล้วรีบขึ้นจากบาดาล ไปแอบอยู่ที่ภูเขาคอยท่าทำศึกกับท้าวไวยตาล