นนยุภักอสุร้รร้าย๑		แรงหาญ
สรงอุทกสุคนธาร		ลูบไล้
ทรงเครื่องรบสุรการ		กรจับ ศรแฮ
เสด็จสู่รถทรงให้		ยกตั้งสมรภูมิ์
บัดองค์พระพรตไท้		อธิบดินทร์
เนาพลับพลาเสียงพฤนท์		กึกก้อง
ตรัสถามอสุรินท์		ดาศึก
ทูลว่าบุตรสุดท้อง		แทดยท้าวมลิวัน
พระจึ่งตรัสสั่งให้		พระอนุช
เปนทับเอกออกยุทธ		ยักษร้าย
บุตรอาทิตย์ฤทธิรุท		รีบจัด พลนอ
พร้อมกระบินกระบวนคล้าย		ทัพท้าวมัฆวาน
อนุชสรงทรงเครื่องแม้น		อมรสรรค์ เสร็จเอย
พระรีบมาเคียมคัน		เชฐไท้
พระพี่เพิ่มพรพลัน		พรหมมาศ มอบนา
รับเสร็จเสด็จรถให้		ลั่นฆ้องโบกธง
แตรสังข์พิณพาทยแสร้		สำเนียง
กระบี่กระบวนเสียง		สนันก้อง๒
เดินพลเพียบพนัศเพียง		พังพิ นาศนา
ล่วงโขตลุเขตรท้อง		ทุ่งใกล้ทัพมาร
โลทันทูลอสูรไท้		นนยุ ภักเอย
โน่นสัตรุศเอกอุ		กฤษฐแกล้ว
ขุนมารพิโรธมุ		ประมาท องค์นา
รีบขับราชรถแก้ว		ตวาดก้องกาจหยัน
พระสัตรุศตรัสเย้ย		หยามยักษ
อยาอวดเก่งเองจัก๓		จ่อมม้วย
แทตยกระทืบบาทคัก		คึกขู่
พลันสั่งทหารฮึกด้วย		เดชกล้าดาประจัน
ลิงตลบฟาดยักษดี้น		ดาษดา
ราพลั่นศิลป์เสียบสวา		วิ่งร้อง
พระแผลงสาตรจักรา		ถูกรถ ราพแฮ
หักป่นนนยุภักต้อง		โดดล้มโลดถลัน
ราพโรมรันกระบี่ท้อ		ถอยรุด
ถึงรถพระสัตรุศ		กาจกล้า
ลงจากรถสัปยุทธ์		ขุนยักษ
องค์ต่อองค์อาจคว้า		ไข่วต้านทานประจน
ได้ทีพระขึ้นบ่า		บุตรจักร วรรดิ์นอ
หัถหนึ่งยึดมกุฎยักษ		ศิรง้ำ
หัถหนึ่งแกว่งศรศักดิ์		หวดแทตย์ ถลาแฮ
พรหมมาศทรงแผลงซ้ำ		ราพล้มมลายชนม์
เทพยโปรยมาเลศเอื้อน		อำนวย พรเอย
หอมกลิ่นบุบผชาติรวย		ระรื่นไท้
ขึ้นสถิตรถเลิกทวย		หาญกลับ ค่ายเฮย
ถึงกราบทูลเชฐให้		ทราบสิ้นการประจน
ยักษกองคอยเหตุด้อม		ดูณรงค์
เหนบุตรจอมมารปลง		ชีพแล้ว
ต่างด่วนรีบทูลองค์		จักรวรรดิ
ทรงสดับดุจจักรแก้ว		พัดเกล้าขาดกระเดน
จัตุรภักตร ๆ เผือดก้ม		กำสรวญ
ถวิลบุตรเทวศครวญ		คร่ำสอื้น
ขุ่นแค้นฆ่าศึกหวน		หักโศก
ตรัสสั่งเกณฑ์พลพื้น		เผ่าร้ายแรงณรงค์
สุพิณรับสั่งน้อม		ลาพลัน
เกณฑ์พยุห์พลฉกรรจ์		แก่นเกรี้ยว
สรวมเสื้อหมวกลงยันต์		กรแกว่ง คทาฮา
บ้างขี่สัตวขบเขี้ยว		คึกห้าวคนองหาญ
พระยายักษไสยาศเศ้รา		เสียดาย
โอรสสามองค์วาย		วอดเชื้อ
ลลดจิตรคิดหักหาย		โทมนัศ
กลับฮึกนึกเพ่งเมื้อ		มุ่งมล้างไพริน
ภอสาง ๆ สู่ห้อง		สรงสนาน
ทรงเครื่องรบสุริการ		กอบพร้อม
อาวุธครบหัถหาญ		เหิมจิตร จรนา
ทรงรถพหลห้อม		โห่ตั้งยุทธภูมิ
พระพรตสดับศรับท์สท้าน		ธรเณน
ตรัสซักพิเภกเจน		จิตรรู้
ทูลว่าทัพอสุเรนท์		องค์จักร วรรดินา
แม้รีบไปรบสู้		จักได้ไชยเฉลิม
พระจึ่งตรัสส้งให้๔		เตรียมทหาร
สุครีพรับวโรงการ		ใส่เกล้า
จัตกระบี่บริพาร		พงษเทพย
ล้วนมหิทธิฤทธิเร้า		เรียบริ้วรอคอย
สองกระษัตริยสู่ห้อง		อุทกสระ สรงเอย
ทรงเครื่องเสร็จสองพระ		พี่น้อง
กุมศรสกิตยรถกระ๕		บินนอบ น้อมนา
พลโห่พิณพาทยก้อง		กึกด้าวเดินกระบวน
พระยายักษ์ยลทัพน้อง		อวตาร
มาประชิตทับมาร		โกรธเกรี้ยว
ขับพลออกรำบาน		บุกบั่น
ลิงโลดหลอกล่าเลี้ยว		ตลบล้างพลมาร
สี่ขุนยักษออกต้าน		ตีสวา
ขุนกระบี่ลี่ถลา		ทลึ่งจ้ำ
ต่างตีต่างแทงสา		หัศมหิทธิ
ฉุกลหุกคลุกคลีปล้ำ		เปลี่ยนสู้ชุลมุล
อสรผัดเหนี่ยวเกล้า๖		มหากาฬ
มหาเมฆนิลพัทราญ		ร่าร้า
นิลนนท์จักรสูรมาร		หมายมุ่ง กันนอ
นนทยักษนิลเอกกล้า		ต่อสู้ตนละตน
แทตยสี่เสียท่าล้ม		ลิงถีบ ซ้ำแฮ
จับฟาดยักษสิ้นชีพ		ฉะเกล้า
ขุนกระบี่บาทคีบ		เศียรยักษ โยนเฮย
อสุรผัดปรบมือเย้า		กล่าวเย้ยอสุรินทร์
สี่โอษฐขบเขี้ยวขับ		รถพลัน
ไล่พิฆาฏลิงถลัน		ฬ่อล้อ
พระเลื่อนรถรุกรัน		ราพรับ
ลิงฆ่าพลมารท้อ		ท่าท้าถอยหลัง
แทตยแปดกรโก่งน้าว		คิลป์สิทธิ์๗
ถูกเกราะอนุชจักรกฤษณ์		ไปลื้น๘
ศรถอยไล่เสียบติด		ลิงโดด ดินเฮย
พระลั่นศรสนั่นครื้น		ครั่นฟ้าดินเสทือน
ศรตกติดทั่วทั้ง		กายมาร
เป่าปัดพิศม์ศรมลาญ		หล่นได้
ราพจับจักรปาดาล		เพลิงพลุ่ง
รวบราชรถท่านไท้		เหนี่ยวน้าวศรแผลง
ศรไชยไปไล่ล้าง		จักรกรด
สิ้นพิศม์เพลิงมอดหมด		ไม่ช้า
ศรสิทธิฤทธิแรงจรด		เสียบอุระ ราพแฮ
ล้มคว้ำแปดหัดถ์คว้า		รถไว้ฤไทยหวิว
ตั้งสติเศกเป่าซ้ำ		สามครา
ศรหลุดยักษระอา		อ่อนเศร้า
ชิงเลิกทัพกลับภา		รารีบ เรวนอ
พระพรตเลิกกลับเข้า		สถิตยยั้งมยุรา

จบห้องที่ ๑๔๗
  เนื้อความกล่าวถึงพระพรตทราบจากพิเภกว่านนยุภักตรยกทัพมารบ จึงสั่งให้พระสัตรุดยกทัพไปต่อสู้ เมื่อรถทรงของนนยุภักตรถูกศรของพระสัตรุดทำลาย พระสัตรุดและนนยุภักตรก็ลงมาสู้กันบนพื้นดิน ทั้งสองฝ่ายต่างใช้คันศรฟาดฟันกัน เมื่อได้ทีพระสัตรุดขึ้นเหยียบบ่านนยุภักตร จับมงกุฎไว้แล้วฟาดศรพรหมมาศสังหารนนยุภักตร พลยักษ์พ่ายหนีไปทูลท้าวจักรวรรดิ ท้าวจักรวรรดิเสียพระทัยที่สูญเสียโอรสทั้งสาม จึงสั่งให้จัดทัพยกไปในวันรุ่งขึ้น พระพรตและพระสัตรุดยกทัพไปรบกับทัพของท้าวจักรวรรดิ กองทัพทั้งสองฝ่ายเข้าต่อสู้กัน อสุรผัดสู้กับมหากาฬ นิลพัทสู้กับมหาเมฆ นิลนนท์สู้กับจักรสูร นิลเอกสู้กับนนทยักษ์ ทหารเอกของท้าวจักรวรรดิล้วนเพลี่ยงพล้ำพ่ายแพ้ถูกพญาวานรสังหารสิ้นชีพ แล้วยังใช้เท้าคีบศีรษะโยนเล่น ท้าวจักรวรรดิกริ้วโกรธขับรถเข้ารุกไล่พลวานร แล้วแผลงศรหมายสังหารพระพรต แต่เกราะกั้นไว้ไม่อาจทำร้ายได้ ศรนั้นจึงไล่ฆ่าพลวานรตายเกลื่อน พระพรตจึงแผลงศรเสียบทั่วร่างท้าวจักรวรรดิ ท้าวจักรวรรดิร่ายมนตร์ให้ศรหลุด แล้วขว้างจักรกรดเป็นเพลิง พระพรตแผลงศรทำลายจักรและดับไฟ แล้วศรแล่นไปเสียบอกท้าวจักรวรรดิจนล้มคว่ำ ท้าวจักรวรรดิร่ายมนตร์ ๓ ครั้งเป่าศรหลุดออก แล้วสั่งเลิกทัพกลับเข้าเมือง