| เอกองค์จักรวรรดิเจ้า | มลิวัน | |
| ออกอาศน์มาตย์อนันต์ | แน่นเฝ้า | |
| ตรัสสั่งสุพินสัน | เกณฑ์พยุห พลเฮย | |
| จักรีบไปบั่นเกล้า | มนุษยทั้งพลผอง | |
| สุพินสันศิระนอม๑ | รีบลี ลานา | |
| จัดพยหโยธี๒ | กลั่นกล้า | |
| บ้างขี่สัตวครวี | อาวุธ ปลองแฮ | |
| สีหราชเทียมรถร้า | เรียบพร้อมพหลหาญ | |
| อสุรสรงทรงเครื่องแล้ว | ลีลา | |
| แปดหัตถ์กุมเทพอา | วุธแกล้ว | |
| เถลิงรถเคลื่อนโยธา | เหิมโห่ สนั่นแฮ | |
| พลรถคชอศวแคล้ว | เคลื่อนตั้งสมรภูมิ์ | |
| ปางพระพรตกับทั้ง | พระอนุช | |
| เนาราชพลับพลาผุด | ผ่องพริ้ม | |
| ออกหมู่มาตยดูดุจ | เดือนแจ่ม จรัสนา | |
| ทรงสดับพฤนท์โห่ปิ้ม | ป่าไม้ไหวสะเทือน | |
| ตรัสถามพิเภกผู้ | โหรา เชี่ยวแฮ | |
| พิเภกพิศยามตรา | ตรวจได้ | |
| ทูลว่าทัพเจ้าธา | นีมลิ วันนอ | |
| ทรงทราบตรัสสั่งให้ | จัดรี้พลทหาร | |
| บุตรสุริยสดับแจ้ง | จิตรพลัน | |
| รีบเทียบทับรูปสุบรรณ์ | ใหญ่ร้าย | |
| สอสุโนคนิลขันธ์ | นิลพัท เศียรนอ | |
| อสุรผัดเปนหางผ้าย | แผ่ต้อนเติมแรง | |
| ทวิพัทกับด้วยวิ | สันตรา วีเฮย | |
| เปนปีกครุธซ้ายขวา | ไข่วตั้ง | |
| ทัพหลวงอาตม์ครุธา | ฃนเลบ พลนา | |
| วายุบุตรพิเภกทั้ง | สุครีพเข้ากองหลวง | |
| สองสรงทรงเครื่องพร้อม | เสร็จพลัน | |
| เถลิงรถร่วมอนุชผัน | ภักตรน้อม | |
| เสียงพิณพาทยพลขันธ์ | คึกลั่น โลกยนา | |
| ลิงยักษฮักฮึกห้อม | โห่เร้ารีบจรัล | |
| จักรวรรดิยืนรถยั้ง | กลางพลา กรแฮ | |
| เหนทัพมนุษยมา | มากล้ำ | |
| กระทืบบาทขับโยธา | ออกสกัด ตีเฮย | |
| พวกกระบี่โถมห้ำ | แทตย์ท้อถอยหลัง | |
| จัตุรโอษฐตวาดก้อง | กาจถาม | |
| เฮ้ยมนุษยไฉนหยาม | หยาบฉนี้ | |
| คบอ้ายพิเภกตาม | รุกรบ เราเฮย | |
| ยั่งไป่รู้จักปี้๓ | ป่นม้วยเปนจุณ | |
| น้องนรายน์ตอบถ้อย | ทางหาญ | |
| เธอคบเด็กอันธพาล | พวกร้าย | |
| เรามีอักษรสมาน | หมายยก โทษแฮ | |
| กลับอวดฤทธิเดชผ้าย | เผ่าพ้องมาณรงค์ | |
| สี่ภักตรสี่โอษฐโต้ | ตัดกล ความนา | |
| พี่ที่ชื่อรามคน | นั่นนั้น | |
| ปล้นสมบัติเบียนชน | เชิดชอบ ไฉนฤๅ | |
| ชมก็แต่ชาติชั้น | ชนิดเชื้อเดียรฉาน | |
| พงษจักรพรรดิตรัสชั้น | เชิงขยาย | |
| พระพี่เปนนารายน์ | ฤทธิล้ำ | |
| สมบัติไป่คิดหมาย | จักช่วง ชิงแฮ | |
| เธอล่วงเกินจักห้ำ | หั่นให้สูญปราณ | |
| อสุรราชพิโรธน้าว | ศิลปสิทธิ์ | |
| ตองกระบี่เลวจิตร๔ | จ่อมม้วย | |
| พระทรงลั่นศรฤทธิ | พลายวาต ไปนา | |
| ยักษ์วอดลิงรอดด้วย | เดชได้อายศิลป์ | |
| แทตยขว้างจักรล้อมรถ | เปนอัค คีเอย | |
| พระพรตทรงศรศักดิ | เสี่ยงน้าว | |
| เปนอุทกดับจักร | เพลิงวอด ไวนา | |
| ศรสิทธิต้องแทตยท้าว | ตกพื้นไผทสเทือน | |
| แปดหัตถ์กระชากรั้ง | รถอนุช นรายน์เอย | |
| สองขัดติยฤทธิรุดม์ | รีบร้า | |
| จากรถจับอาวุธ | หันหวด ราพแฮ | |
| ต่างรุกรบรับคว้า | ไขว่คว้างกลางสนาม | |
| พระพรตเหยียบเข่าเบื้อง | สดำจักรวรรดิแฮ๕ | |
| สัตรุศเหยียบเสอวยักษ์ | ส่วนซ้าย | |
| แปดกรปัดทรงศักดิ์ | ศรฟาด | |
| ถูกราพเซถลาผ้าย | ผ่อนสู้ชิงไชย | |
| พระพรตทรงหน่วงน้าว | ศรนรายน์ แผลงเอย | |
| ต้องจักรวรรดิชีพหมาย | หมดเชื้อ | |
| อสุรินทรเป่ามนต์คลาย | ศรเคลื่อน หลุดแฮ | |
| ท้อจิตรถอยทับเมื้อ | มุ่งเข้านครมาร | |
| สององค์บงราพลี้ | แลลับ | |
| พระเสด็จพลันประทับ | รถแก้ว | |
| ให้เลิกจัตุรงค์กลับ | ยังพลับ พลาเฮย | |
| รถประทับกับเกยแล้ว | เสด็จขึ้นพลับพลา | |
| ปางนนยภักน้อง๖ | บันไลย จักรแฮ | |
| เนาเขตรมารันไศล | ต่อตั้ง | |
| พิธีประสงค์สาตรไตร | โลกย์นารถ | |
| แต่สิบขวบบอยั้ง | จวบร้อยปีปลาย | |
| คราวจักเกิดเหตุร้าย | ลางมี ปลาดนอ | |
| โลหิตจากเมฆี | หยดย้อย | |
| นึกพระชนกชนนี | เหตุวิบัติ ใดนอ | |
| จำจะละกิจคล้อย | รีบเฝ้าฟังการ | |
| จากมารันโขดขึ้น | เมฆิน | |
| ลุนิเวศน์ลงลิน | ลาศเฝ้า | |
| นางวัชชะนีผิน | ภักตรพบ บุตรนา | |
| เลื่อนจากแท่นทองเข้า | โอบอุ้มบุตรถนอม | |
| พระนางทรงโศกสอื้น | รำพรรณ พ่อเอย | |
| เศิกมนุษยชาญฉกรรจ์ | กาจกล้า | |
| พิฆาฏพี่เจ้าบัน | ไลยหมด แล้วพ่อ | |
| บิตุเรศไปรบร้า | ห่อนได้ไชยัน | |
| บุตรราพทราบจิตรเศ้รา | ทูลลา พลันเอย | |
| เฝ้าบิตุเรศอสุรา | ร่ำไห้ | |
| จักรวรรดิกอดบุตรา | พลางปลอบ ถามแฮ | |
| การพรตอดยากไร้ | เริศร้างแรมไฉน | |
| นนยุภักนบน้อม | ทูลบรร ยายเฮย | |
| ลางหากมหัศจรรย์ | จิตรข้า | |
| จึงละพิธีกรรม์ | มากราบ บาทนา | |
| พระแม่เล่าเรื่องว้า | วุ่นร้อนการณรงค์ | |
| เชฐสองออกต่อสู้ | มรณา แล้วฤๅ | |
| ลูกจักออกอาษา | รบเร้า | |
| บั่นเกษมนุษยสวา | ถวายบิตุ รงค์นอ | |
| พระอย่าวิตกเศ้รา | เศิกนั้นพลันโทรม | |
| สี่ภักตร ๆ ผ่องแม้น | สุริยฉาย | |
| สี่โอษฐสำรวญผาย | พจน์จ้า | |
| แปดกรกอดรัดกาย | ลูกพ่อ รักพ่อ | |
| จงศิริสวัสดิร้า | รบได้ไชยเฉลิม | |
| ตรัสสั่งเสวกให้ | จัดทัพ พลันเฮย | |
| วระไกรสูรรับ | ใส่เกล้า | |
| มาเกณฑ์อสูรนับ | โกฏิฉกาจ ฉกรรจ์ฮา | |
| ขี่สัตว์กุมสาตรเร้า | เรียบริ้วรอคอย |
เนื้อความกล่าวถึงท้าวจักรวรรดิยกพลออกรบกับพระพรตและพระสัตรุด ท้าวจักรวรรดิแผลงศรสังหารเหล่าวานร พระพรตก็แผลงศรพลายวาตสังหารพลยักษ์และช่วยพลวานรให้ฟื้นชีวิต ท้าวจักรวรรดิขว้างจักรเป็นไฟลุกรอบรถทรงพระพรต พระพรตแผลงศรเป็นฝนดับไฟ และศรถูกท้าวจักรวรรดิกระเด็นตกจากรถ ท้าวจักรวรรดิกระชากรถของพระพรตและพระสัตรุด ทั้ง ๒ พระองค์ลงจากรถทรง เข้าต่อสู้ท้าวจักรวรรดิ พระพรตขึ้นเหยียบเข่าขวา พระสัตรุดเหยียบเอวด้านซ้าย และตีท้าวจักรวรรดิด้วยคันศรจนท้าวจักรวรรดิเซถลา พระพรตแผลงศรของพระนารายณ์ไปต้องท้าวจักรวรรดิ ท้าวจักรวรรดิร่ายมนตร์ให้ศรหลุด ท้าวจักรวรรดิท้อใจจึงเลิกทัพกลับเข้าเมือง
ฝ่ายนนยุภักตร น้องของบัลไลยจักร ลาบิดาไปบำเพ็ญตบะที่เขามารันตั้งแต่อายุ ๑๐ ขวบ หวังจะให้พระอิศวรประทานอาวุธ จนบัดนี้อายุกว่า ๑๐๐ ปีแล้ว ถึงคราวจะเกิดเหตุ มีลางร้าย โลหิตไหลออกจากเมฆ เกรงว่าบิดามารดาจะเกิดเหตุวิบัติ จึงเลิกพิธี กลับเมืองมลิวัน เข้าเฝ้านางวัชนีผู้เป็นมารดา เมื่อทราบว่าพี่ชายสิ้นชีพ จึงเข้าเฝ้าท้าวจักรวรรดิและอาสาออกสู้ศึก