| บัลไลยจักรเคียดแค้น | ขุนกระบินทร์ | |
| เสียกิจศักดาศิลป์ | สุดเศ้รา | |
| เลิกพลกลับธานิน | ถึงกราบ ทูลแฮ | |
| คอยเหตุกลับมาเฝ้า | นบแจ้งนายไปลย | |
| ปางจักรวรรดิเจ้า | จอมสฐาน | |
| ทราบเหตุกระบิลมาร | มอดม้วย | |
| พิธีสาตรจักรวาฬ | วายวุ่น เสียแฮ | |
| เพราะพิเภกคิดด้วย | ดอดรู้รอญผลาญ | |
| โอรสลากลับแล้ว | สนานกาย | |
| ทรงเครื่องศึกพรรณราย | ผ่องแผ้ว | |
| เหราพตสภาย | เมฆพัต ทรงเฮย | |
| เสดจรถพร้อมทแกล้ว | รีบยั้งสมรภูมิ์ | |
| พระพรตสัตรุศล้ำ | ฦๅชาญ | |
| เสดจออกกระบี่กราน | กราบเกล้า | |
| ปฤกษาหมู่ทหาร | ปราบเหล่า อสูรเฮย | |
| ภอแว่วพลโห่เร้า | ตรัสเอื้อนถามโหร | |
| พิเภกพงษเทพไท้ | วิศสุญาณ | |
| ทราบเหตุไตรยเพทชาญ | เชียวรู้๑ | |
| บัลไลยจักรฮึกหาญ | จอมทัพ | |
| อาวุธเหราสู้ | ศึกนี้รวังองค์ | |
| พระพรตสั่งให้บุตร | สุริยน | |
| จัดทัพโยธีคณ | คั่งพร้อม | |
| กองหลวงยักษลิงปน | อสุรผัด นำเอย | |
| องคตนิลพัทล้อม | สุดท้ายชมภูพาล | |
| สองกระษัตริยเสดจขึ้น | สนานชล | |
| ทรงลูบไล้เสาวคนธ์ | กลิ่นกล้า | |
| ต่างทรงเครื่องยุทธผจญ | หัดถ์จับ ศิลปเฮย | |
| ขึ้นรถรีบไป่ช้า | ลุเข้าชิงไชย | |
| นิลพัทนิลเอกทั้ง | นิลนนท์ | |
| เฃ้าต่อยุทธนาพล | ยักษดิ้น | |
| อสุรผัดล้างพหล | หักรถ | |
| พิฆาฏราชสีห์สิ้น | มอดม้วยสองพัน | |
| เอารสสี่ภักตร์เจ้า | เมืองมาร | |
| ตกรถซวนเซซาน | โกรธกล้า | |
| จับศรเผ่นยืนทยาน | แผลงมุ่ง หมายแฮ | |
| เปนอัคนีพร่างฟ้า | ฟาบฟุ้งผลาญลิง | |
| พระสัตรุศวุฒิแกล้ว | ยืนยล | |
| เพลิงพลุ่งลวกลาญพล | วุ่นว้า | |
| แผลงศรไล่รอญผจญ | ปวงแทตย์ พินาศแฮ | |
| เปนพิรุณร่วงฟ้า | ดับเชื้อเพลิงสูญ | |
| ลูกท้าวสี่ภักต์รแค้น | กมลดาล เดือดนอ | |
| เหนอสุรชีพลาญ | กลาดกลิ้ง | |
| ชักไตรภพแผลงผลาญ | อาวุธ ตกเอย | |
| ศิลป์ราพดุจเทพทิ้ง | สาตรต้องลิงไปลย | |
| พระพรตยืนรถแก้ว | กลางทัพ | |
| เหนพระน้องประจัญกับ | แทตย์ท้าว | |
| บัลไลยจักรแผลงสับฎร์ | พิฆาฏ ลิงเฮย | |
| พระพรตทรงศรน้าว | หน่วงล้างรถพล | |
| ขุนยักษสิ้นหมดทั้ง | รถพหล | |
| แกว่งจักรเมฆสูรรน | คว่างคว้าง | |
| เปนหมอกมืดสุริยน | รยับอัน แสงเฮย๒ | |
| ราพชักศรมุ่งมล้าง | ปล่อยเปรี้ยงเสียงครืน | |
| เปนเหราแล่นเลื้อย | พันเศียร | |
| ขยั่นพรหมมาศเวียน | แวะเว้น | |
| รวบรัดสัตรุศเนียน | หนีลิ่ว ลอยเฮย | |
| พารีบลุเมฆเร้น | รัดไว้เวหล | |
| ขุนยักษยลมัดหิ้ว | เหินเหาะ | |
| ทรงพระสรวลหยันเยาะ | ยั่วเย้า | |
| ผ้าโพกเศกพยนต์เหมาะ | มารสั่ง รบเฮย | |
| ฝ่ายราพระเห็จเร้า | รีบร้อนจรตาม | |
| เรียกราหูมอบให้ | รักษา | |
| แม้นมนุศย์หนีอาญา | ศึกล้าง | |
| ตัดเศียรทั่วโยธา | ทั้งโกฏิ มารเฮย | |
| สั่งเสร็จเหาะกลับคว้าง | ลุเฝ้าบิตุรง | |
| จักรวรรดิอสุรไท้ | เทียมพรหม | |
| ประทับแท่นทองถม | แว่นฟ้า | |
| อำมาตย์หมอบบังคม | เคียมบาท ษาเฮย | |
| ประภาศสุรเสียงจ้า | ศึกเสี้ยนเปนไฉน | |
| บัลไลยจักรนบไท้ | ทรงธรรม์ | |
| ทูลจับมนุษย์จรัญ | ตรากไว้ | |
| ราหูลูกสั่งพลัน | มอบรัก ษาเฮย | |
| วันพรุ่งจับพี่ได้ | เผด็จเกล้าคราวเดียว | |
| ปางจักรวรรดิเจ้า | จอมวัง | |
| สี่โอษฐพระสรวลดัง | ลั่นก้อง | |
| แปดหัดถ์ตบหัดถ์ประนัง | ตรัสสระ เสริญแฮ | |
| พระลูบปฤษฎางค์พร้อง | ภักให้สำราญ | |
| ผ้าพยนต์ขี่มิ่งม้า | แทนองค์ | |
| แกว่งหอกเขม้นตรง | มุ่งล้าง | |
| แทงลิงเกลื่อนกลิ้งดง | ดาดื่น บังเฮย | |
| ทำเดชศั่กดาคว้าง | คลับคล้ายหายตัว | |
| พระพรตเหนบดคลุ้ม | สงไสย | |
| ถามพิเภกเหตุใด | มืดตื้อ | |
| โหรากราบทูลไท | เพราะจักร บังเอย | |
| ซ้ำพดเหรายื้อ | อนุชไว้เมฆิน | |
| น้องนารายน์ทราบเสรจแล้ว | แผลงศร | |
| ต้องจักรกระจายรอญ | หักร้าว | |
| กลับเปนอัคนีฟอน | พยนต์ยักษ สูญแฮ | |
| สว่างบเหนน้องท้าว | ท่านไท้ทิ้งศร | |
| อนุชาหริรักษกลั้น | กันแสง | |
| สั่งสุครีพฤทธิแรง | อาจกล้า | |
| พยานุชิตคำแหง | องคต | |
| นิลพัทตามทางฟ้า | เสาะน้องเราคืน | |
| สีนายรับใส่เกล้า๓ | เหาะติด ตามนา | |
| ตลอดทั่วอัฐทิศ | เสาะค้น | |
| เหนน้องพระจักรกฤษณ์ | บังกลีบ เมฆแฮ | |
| แสนเทวศลำบากพ้น | มัดติ้วตึงองค์ | |
| ลูกลมแปลงเพศเพี้ยน | นกอิน ทรีเฮย | |
| จิกกระชากเหราศิลป์ | สลัดทิ้ง | |
| สุครีพมุ่งภักตร์ผิน | รับพระ ไว้เฮย | |
| นิลพัทตียักษกลิ้ง | เกลือกม้วยพลมาร | |
| ราหูพิโรธเลี้ยว | ชิงสวา | |
| สุครีพมือเดียวภา | พระอุ้ม | |
| องคตกับปักษา | นิลพัท ช่วยแฮ | |
| ต่างต่อตีถีบกลุ้ม | ราพต้องตกดิน | |
| นกหายคงเพศน้อม | รับสัตรุศ รเหจเฮย | |
| สามกระบี่ตามรุด | ลุแล้ว | |
| วางองคบัดวายุบุตร | ทูลเสรจ ศึกฮา | |
| สมพระไทยภักตรแผ้ว | พระพร้องชมกบินทร์ | |
| พระพรดสวมกอดแก้ว | อนุชา | |
| พ่อไม่รวังเหรา | รัดหิ้ว | |
| กราบทูลพระเชษฐา | เพราะมืด มัวเฮย | |
| จอมทัพสั่งเดินริ้ว | เลิกเข้าพลับพลา |
เนื้อความกล่าวถึงเมื่อท้าวจักรวรรดิทราบว่ามารกระบิลสิ้นชีพ และบัลไลยจักรต้องเสียพิธีชุบศร ก็โกรธพิเภกที่เป็นไส้ศึก ฝ่ายบัลไลยจักรเตรียมยกทัพออกไปสู้กับพระพรต พิเภกทูลเตือนพระพรตให้ระวังศรเหราพตของบัลไลยจักร พระพรตให้สุครีพจัดทัพ อสุรผัดนำทัพหลวงซึ่งประกอบด้วยพลยักษ์และพลวานร องคตและนิลพัทคุมทัพล้อม ชมพูพานคุมทัพหลัง กองทัพทั้งสองฝ่ายปะทะกัน นิลพัท นิลเอก และนิลนนท์ สังหารพลยักษ์ อสุรผัดหักรถทรงของบัลไลยจักรและฆ่าราชสีห์เทียมรถทั้ง ๒,๐๐๐ ตัว บัลไลยจักรตกจากรถจึงแผลงศรเป็นไฟสังหารพลวานร พระสัตรุดแผลงศรเป็นฝนดับไฟ บัลไลยจักรแผลงศรอนันต์ไตรภพสังหารเหล่าวานรตายสิ้น พระพรตเห็นพระสัตรุดต่อสู้กับบัลไลยจักรจึงแผลงศรทำลายรถศึก พลยักษ์บัลไลยจักรสูญเสียทั้งรถและไพร่พล จึงขว้างจักรเมฆสูรเป็นหมอกมืดบดบังแสงอาทิตย์ แล้วแผลงศรเหราพตเป็นเหรา ๑,๐๐๐ หัวเข้ารัดพระสัตรุด พาไปซ่อนไว้ในเมฆ บัลไลยจักรเสกผ้าโพกเป็นหุ่นพยนต์รบแทน แล้วรีบเหาะตามไป และเรียกราหูมาสั่งให้คุมตัวพระสัตรุดไว้ หากพระสัตรุดหนีไปได้ จะตัดหัวพลยักษ์ทั้งโกฏิ จากนั้นก็รีบไปเฝ้าท้าวจักรวรรดิ กราบทูลว่าจับตัวพระสัตรุดได้ วันรุ่งขึ้นจะจับพระพรตสังหารเสียพร้อมกัน ฝ่ายพระพรตเห็นท้องฟ้ามืดครึ้ม จึงตรัสถามพิเภก พิเภกทูลว่าจักรของบัลไลยจักรบังแสงอาทิตย์ไว้ อีกทั้งเหราก็รัดพระสัตรุดพาไปซ่อนไว้ในเมฆ พระพรตจึงแผลงศรเป็นไฟทำลายจักรและหุ่นพยนต์ แต่ไม่เห็นพระสัตรุด จึงสั่งให้สุครีพ หนุมาน องคต และนิลพัท ไปค้นหาพระสัตรุดบนท้องฟ้า เมื่อพญาวานรทั้งสี่เหาะขึ้นไปในอากาศ ก็พบพระสัตรุดถูกเหรารัดอยู่ในก้อนเมฆ หนุมานแปลงเป็นนกอินทรีจิกกระชากเหราให้สลัดพระสัตรุด สุครีพเหาะขึ้นรับพระสัตรุดไว้ ราหูตามมาชิงพระสัตรุด ทั้งสุครีพซึ่งอุ้มพระสัตรุด หนุมานในร่างนกอินทรี องคต และนิลพัท ช่วยกันต่อสู้จนราหูตกสู่พื้นดิน จากนั้นพญาวานรทั้งสี่ก็พาพระสัตรุดมาเฝ้าพระพรต