| คอยเหตุเหนมนุษยฟื้น | ชีวา | |
| เร่งรีบทูลกิจจา | แด่ไท้ | |
| จักรวรรดิวาบจิตรปรา | รมย์นิ่ง ตลึงแฮ | |
| ให้เรียกบุตรมาใกล้ | อาศน์ชี้แจงแถลง | |
| สุริยาภพทราบเหตุซ้ำ | อาษา | |
| อันมนุษยคืนชีวา | รอดได้ | |
| ยังมีจักรศรคทา | วุธคู่ หัดถ์แฮ | |
| ขอสนองพระคุณไท้ | ธิราชร้ารอญเขญ | |
| พยามารโสมนัศด้วย | ใจทนง | |
| นึกแต่จักสมประสงค์ | สว่างแค้น | |
| ตรัสสั่งสุพิณจง | จัดพวก พลแฮ | |
| ขุนราพเทียบพลแม้น | ทัพท้าวจอมอสูร | |
| พลคช ๆ เลือกล้วน | เมามัน | |
| พลอัศว์ ๆ แพนผัน | ย่างน้อย | |
| พลรถ ๆ แขงขัน | เคยศึก | |
| พลบทจรศึกร้อย | อาจโต้ตนเดียว | |
| เลือกล้วนพิริยเชี่ยวอ้าง | อาษา | |
| สรรพเครื่องสุรสรรพา | ยุทธพร้อม | |
| กองน่าปีกซ้ายขวา | หนุนแล่น แซงแฮ | |
| จัดเสรจกลับมาน้อม | นารถเจ้าจอมณรงค์ | |
| เสร็จสรงทรงเครื่องพร้อม | พิไชย ยุทธแฮ | |
| กุมสาตรเสรจครรไลย | ห่อนยั้ง | |
| เสดจสู่ราชรถไพ | ฑูริยประดับ | |
| ได้มหาเพชรฤกษตั้ง | โห่ให้เดินพล | |
| เสียงพลเสียงพาทยก้อง | กาหล | |
| ถึงที่ยุทธอยุดพล | ยักษยั้ง | |
| เมฆพยับพโยมบน | บดมืด มัวแฮ | |
| นายหมวดเตือนไพร่ตั้ง | โห่ให้ศึกแสยง | |
| ปางองค์พระพรตเจ้า | ใจหาญ | |
| สดับหมู่มารขาน | โห่ครื้น | |
| ไป่ท้อหทัยประมาณ | หมายชนะ เดียวแฮ | |
| ถามพิเภกว่าพื้น | พยุหนี้ใครไฉน | |
| พิเภกรู้ถ่องแท้ | ทางยาม | |
| นอบประนตทูลตาม | ฤกษรู้ | |
| มาเตือนต่อสงคราม | ฤๅใช่ อื่นเอย | |
| คือสุริยาภพผู้ | บุตรเจ้ามลิวัน | |
| พระพรตโสมนัศด้วย | จักรณ ยุทธแฮ | |
| สั่งบุตรพระสุริยน | อย่ายั้ง | |
| จงเร่งตรวจเตรียมพล | พานเรศ เรืองแฮ | |
| สุครีพรีบมาตั้ง | พยุหไว้วางขบวน | |
| จัดพลพยุหได้ | โดยกำ หนดแฮ | |
| เสนะพยุหตำ | หรับตั้ง | |
| วานรไพร่นายประจำ | ประจุเรียบ ริ้วแฮ | |
| ดุจเหยี่ยวเยื้องปีกยั้ง | โฉบคว้ามัจฉบิน | |
| บุตรพายุเทพยไว้ | เศียรสกุณ | |
| ฅอนกนิลขับหนุน | เนื่องตั้ง | |
| สุรเสนสุรการขุน | กรบี่บาท สองแฮ | |
| นิลราชนิลนนท์ทั้ง | คู่ไว้ตาสอง | |
| พัทวิกันนั้นจัดป้อง | ปีกขวา | |
| ซ้ายกรบี่วิสันตรา | วิตั้ง | |
| ปากนกแต่งนิลปา | นันแม่ กองแฮ | |
| หางที่ชมภูรั้ง | ต่อท้ายพลหลวง | |
| พระพรตสัตรุศทั้ง | สองกรษัตริย์ | |
| ประดับเครื่องสุวรรณรัตน | อร่ามแพร้ว | |
| กุมศรคู่พระหัดถ์ | สู่ราช รถแฮ | |
| ชอบพิไชยโชคแล้ว | ลั่นฆ้องโห่ขาน | |
| ได้ฤกษเคลื่อนรถพร้อม | พลพา นรแฮ | |
| เพญเพียบพสุธา | เถื่อนกว้าง | |
| ประดุจคลื่นในมหา | มหรรณพ เนืองแฮ | |
| บางขี่สีหเสือช้าง | แรตร้ายคำรณ | |
| เร่งพลพานเรศแกล้ว | กลางณรงค์ | |
| ถึงสนามยุทธยง | ห่อนท้อ | |
| อยุดทัพท่วงทีอง | อาจสง่า นักแฮ | |
| ยลยักษเหล่าลิงล้อ | เลิกคิ้วเกาคาง | |
| ปางบุตรจักรวรรดิเจ้า | จอมมาร | |
| สั่งสุรเสนไวยกาล | กาจกล้า | |
| สองราพรับบรรหาร | เตือนเร่ง พลแฮ | |
| พลยักษแผลงฤทธิร้า | รบต้อนตีลิง | |
| อุตลุดสองฝ่ายโต้ | ตลุมบร | |
| ลิงแย่งอาวุธฟอน | ฟาดล้าง | |
| บั่นเกษขาดแขนทอน | ตัวตัด ขาฮา | |
| พลยักษตายกลาดบ้าง | แตกท้อถอยหนี | |
| กาฬวุทธ์กาฬจักรแค้น | เคืองทวี | |
| แกว่งคทาธรตี | แตกผ้าย | |
| เหล่าลิงเพลี่ยงเสียที | ถอยรับ | |
| สองยักษกำเริบร้าย | ไล่ต้อนตามผจญ | |
| นิลนนทนิลพัทล้วน | ใจทมิฬ | |
| ตีต่อสองยักษผิน | ผาดสู้ | |
| สองสวาแกว่งตรีฉินท์ | ฉัวะขาด ฅอแฮ | |
| พลพวกลิงเลวหลู้ | ไล่ล้างพลมาร | |
| กุมภัณฑ์พินาศม้วย | ศพดา ดาษแฮ | |
| ฤๅจักรอฤทธิพา | นเรศร้าย | |
| โลหิตท่วมพสุธา | ไหลถั่ง | |
| เทียมชเลเลือดคล้าย | ถิ่นท้องธารไหล | |
| สุริยาภพแค้น | ขบฟัน | |
| หัดถ์จับศรแผลงพลัน | ห่อนช้า | |
| ลูกศรเนื่องอนันต์ | นับหมื่น | |
| ต้องหมู่วานรกล้า | กลาดกลิ้งกลางดิน | |
| พระจับพลายวาตน้าว | แผลงผลาญ | |
| ล้างลูกศรพลมาร | แหลกม้วย | |
| เกิดวายุพัดพาน | พานเรศ | |
| กลับรอดคืนชีพด้วย | เดชต้องลมศร | |
| สุริยาภพแค้น | เคืองมนุษย | |
| ฉวยจักรเรืองฤทธิรุต | เหวี่ยงคว้าง | |
| จักรเพชรทิพพาวุธ | เวียนรอบ รถแฮ | |
| ฤๅจักอาจไล่มล้าง | ท่านไท้ทั้งสอง | |
| พระจับศรชื่ออ้าง | จันทวา ฑิตยเฮย | |
| พิฆาฏจักรอสุรา | แหลกสิ้น | |
| เลยกระทั่งถูกรถา | ยักษหัก ยับแฮ | |
| อสุรตกกระเดนดิ้น | โดดเงื้อคทาธร | |
| แกว่งคว้างวางวิ่งเข้า | โรมรอญ | |
| สองหัดถโจนจับงอน | รถง้าง | |
| พระพิฆาฏด้วยคันศร | ยักษเพลี่ยง เซแฮ | |
| พระพรตโดดไล่มล้าง | ยักษท้อถอยหนี | |
| พระจับพรหมมาศเยื้อง | แผลงไป | |
| สนั่นทั่วภพไตรย | โลกย์ก้อง | |
| ทุกอสุรปลิวประไลย | ยังจักร วาฬแฮ | |
| ทุกเทพยสาธุแซ่ซ้อง | สดุดิปลึ้มโปรยมาลย์ | |
| เสรจผลาญมารมอดม้วย | ชีวัน | |
| สองกระษัตริย์เกษมสันต์ | ส่างแค้น | |
| เลิกเลื่อนเหล่าพลขันธ์ | คืนเฃตร | |
| ประทับราชพลับพลาแคว้น | มยุรเวิ้งวงเขา |
เนื้อความกล่าวถึงทหารยักษ์ไปกราบทูลท้าวจักรวรรดิว่าพระสัตรุดรอดชีวิต ท้าวจักรวรรดิจึงสั่งให้สุริยาภพเข้าเฝ้า สุริยาภพทูลอาสาทำศึกใหม่และทูลว่ายังมีจักร ศร และคทาเป็นอาวุธคู่มือที่จะล้างชีวิตศัตรู จากนั้นสุริยาภพสั่งให้สุพิณจัดทัพยักษ์ที่ล้วนมีฤทธิ์เดชเก่งกล้า พระพรตสั่งให้สุครีพจัดทัพ สุครีพจัดกระบวนทัพเป็นรูปนกเหยี่ยวตามตำราพิชัยสงคราม มีหนุมานในตำแหน่งหัวนก นิลขันตำแหน่งคอนก สุรเสนและสุรการตำแหน่งเท้านก นิลราชและนิลนนท์ตำแหน่งตานก มหัทวิกันตำแหน่งปีกขวา วิสันตราวีตำแหน่งปีกซ้าย นิลปานันตำแหน่งปากนก ชมพูพานตำแหน่งหางอยู่ท้ายทัพหลวง พระพรตและพระสัตรุดเคลื่อนพลเข้าต่อสู้ทัพของสุริยาภพ สุริยาภพแผลงศรเป็นลูกศรนับหมื่นสังหารพลวานร พระพรตแผลงศรพลายวาตเป็นลมพัดให้เหล่าวานรฟื้น สุริยาภพขว้างจักรเพชร แต่จักรเวียนรอบรถทรง ไม่อาจทำร้ายพระพรตและพระสัตรุด พระพรตแผลงศรจันทวาทิตย์ทำลายจักรเพชร และศรเลยมาต้องรถทรงของสุริยาภพหัก สุริยาภพกระเด็นตกจากรถ แกว่งคทาเข้าสู้แล้วจับงอนรถของพระพรตและพระสัตรุดไว้ แต่ถูกพระพรตฟาดด้วยคันศรจนต้องถอยหนี พระพรตแผลงศรพรหมมาศ เดชของศรทำให้ยักษ์ทุกตนปลิวไปตกที่เขาจักรวาล หลังจากนั้นพระพรตก็เลิกทัพ