พระพรตรีบร้อนจาก		พลับพลา พลันแฮ
นิลราชนำมรรคา		สู่น้อง
สุครีพกับโยธา		โดยเสดจ ถึงแฮ
พระเหลือบเหนสัตรุศต้อง		สาตรล้มสลบนอน
นิ่งแน่กลางภาคพื้น		ดินดอน
พิเภกวายุบุตรกร		กอดไว้
พระเพงอนุชนอน๑		นึกอนาถ
ลดพระองค์แอบใกล้		สัตรุศแล้วกันแสง
ยกหัดถ์ยุดหอกต้อง		เหนตึง แน่นนา
ชักฉุดบ่หลุดตรึง		กราดหมั้น
ยิ่งพิศยิ่งลาญตลึง		ทรงสลด
วางสาตรซบภักตร์อั้น		อุระร้อนพิไรครวญ
อ้าพออนุชผู้ร่วม๒		ชีวา พี่เอย
จักรกฤษณ์เชษฐบัญชา		กิจพร้อง
พ่อกับพี่สองรา		รอญราพ
พ่ออาจองค์จึ่งต้อง		สาตรซ้ำเสียชนม์
ผิวเหตุสาตรต้องพ่อ		ฤๅชา
ข่าวทราบแซ่อโยทธยา		เพรียกพร้อง
สามพระแม่จักทา		รุณพิ โรธแฮ
ราเมศรแลลักษณน้อง		จักเศร้าทรวงศัลย์
จักติว่าพี่นี้		ชีพตน สงวนเฮย
ใช้พระน้องเดียวรณ		ราพร้า
ยักษจึ่งพิฆาฏชนม์		อนุชวอด วายแฮ
เปนเหตุฉนี้จักหน้า		พี่ไว้ไฉนวาง
ตายเถิดเกิดใหม่พ้น		คนหยัน
อยู่จักสรวลแซ่สรร		เสกพร้อง
ยิ่งคิดยิ่งทรงกัน		แสงสลด
เอนพระองค์แอบน้อง		พิลาบซ้ำสลบลง
พายุพงษพิเภกทั้ง		สองนาย
กับสิบแปดมกุฎวาย		ว่นพร้อง๓
เรียกพนักงานถวาย		วีโบก
โปรยประสุคนธต้อง		พรตฟื้นคืนชนม์
ช้อนเกษอนุชแก้ว		เกยเพลา
พิศภักต์รสัตรุศเยา		วราชน้อง
สาตรเสียบสลบเนา		อนาถแน่ นอนเฮย
พลันเรียกพิเภกพร้อง		แก่ท้าวถามพลัน
ดูก่อนพิเภกเจ้า		ลงกา นครเอย
เราสิมอบท่านมา		กับน้อง
การศึกทุกสิ่งสา		ระพัดทราบ เสรจพ่อ
ไยจึ่งละน้องต้อง		สาตรนี้ควรไฉน
จึ่งพิเภกนบท้าว		แถลงสาร
เมื่อพระน้องรอญราญ		ราพร้า
เสียทีเพราะเบาว์การ๔		กลศึก
จึงยักษพุ่งหอกกล้า		ถูกได้โดยเผลอ
หอกนั้นองค์ศิวะเจ้า		จอมไกร ลาศเอย
เธอเสกสรรประสิทธิไช		เยศแก้ว
อวยสุริยาภพดะไน		จักรวรรดิ
โอสถสำหรับแผ้ว		พิศมนั้นยังมี
จันทน์แดงเลิศล้ำอยู่		อโยทธะ ยาเอย
มูลอุศุภอาศนศิวะ		เทพท้าว
อยู่อินทกาละ		ไกรลาศ ถ้ำแฮ
หินบดอยู่พรหมด้าว		ทีเทธาดา๕
ลูกหินอยู่ถิ่นท้อง		บาดาล
นาคราชเนานานกาล		เก็บไว้
แม้โปรดสั่งกระบี่ชาญ		ฤทธิรุต
นาสิ่งพัศดุได้		หอกนั้นพลันถอน
พระพรตฟังพิเภกพร้อง		ความทูล
พลันเรียกนิลพัทยูร		สู่เฝ้า
สั่งความเยี่ยงเค้ามูล		พิเภกนบ ถวายแฮ
อย่านิ่งนอนใจเจ้า		รีบร้อนเรวไป
นิลพัทรับสั่งแล้ว		เหิรทยาน
ถึงจักรกฤษณนบขาน		ข่าวไข้
ว่าองค์สัตรุศราญ		ราพหอก ต้องแฮ
ขอประทานจันทน์แดงได้		ประกอบแก้แผลหาย
ทูลเริ่มพรตสัตรุศเจ้า		พลากร ยกเอย
ไปปราบลงกานคร		ขุนฃ้น
ฆ่าราพทศพิณรอญ		ชิพพี่ เลี้ยงแฮ
นามวรณีสูรต้น		เหตุเสี้ยมเสริมการ
แล้วยกยาตรพยุหพ้อง		พลชาญ ศึกเฮย
ไปปราบจักรวรรดิมาร		ร่วมรู้
สุริยาภพฮึกหาญ		บุตรจักร วรรดิแฮ
ยกทัพราพราญสู้		สัตุรุศท้าวเธอผจญ
ยุทธยักษพลากเพลี่ยงถ้า๖		มันโถม
ทุ่มสาตรถูกทรวงโซม		เลือดไล้
จักรกฤษณ์ทราบเหตุโทม		นัศนึก อนาถนา
ทรงหยิบจันทน์แดงให้		ขับให้ไปพลัน
ลิงรเห็จแผนภพเบื้อง๗		ขนหิน บดเฮย
เขญฃ่าวท้าวพรหมมินทร์		ทราบให้
เรวกลับภพนาคินทร์		ฃอลูก ศิลาแฮ
นาคส่งลิงรับได้		รีบดั้นดินจร
ถึงอินทก้าลถ้ำเก็บ๘		โคมูล
ได้เสรจระเหจยูร		สูไท้๙
นบบาทพระพรตทูล		ถวายสรรพ ยาแฮ
พระพรตรับส่งให้		พิเภกนั้นบดถวาย
พิเภกตั้งจิตรน้อม		ดำรง
คิดพระคุณศุลีองค์		เอกล้ำ
สามคาบเศกจบลง		มือบด
บดเสรจสามคาบซ้ำ		เสกแล้วทาถวาย
พาดทายาทราบต้อง		รอยอา วุธเอย
ด้วยเวทศิวะคุณยา		ยิ่งล้น
ขับพิศม์เทพสาตรซา		เสื่อมหมด
หอกเมฆพัตหลุดพ้น		สัตรุศฟื้นคืนชนม์
รอยบาดบ่พาดพ้อง		อีนทรีย์
พระวรองค์ฉวีศรี		สดช้อย
เหลือบพบพระพี่ปรี		ดารื่น รมย์แฮ
ลดเคลื่อนพระเศียรคล้อย		คลาศพ้นเพลาพลัน
ทูลว่าข้ารบร้า		ราญมาร
ขุนราพมันทุ่มประหาร		หอกต้อง
หากพระเสดจทันการ		แก้รอด
คุณพระพี่นั้นน้อง		ยกไว้หว่างเศียร
พระสดับอนุชพร้อง		รำพรรณ์
ชื่นชอบหฤไทยพลัน		เรียกน้อง
ขึ้นสู่รถสุวรรณ์คัล		ไลกลับ
พหลโห่ฆาฏฆ้องซ้อง		แซ่เต้าตามผลู
เสียงพิฦกคฤกครื้น		พลหาญ
เริงร่ายาตรยูรทยาน		ย่างย้าย
เกรียวกรูเอิกเกริกสฐาน		ทิวพนัศ
ไป่เนิ่นถึงแทบท้าย		ถิ่นตั้งพลับพลา
ถึงเทียบรถแก้วกับ		เกยทอง
พระหน่อนารถกระษัตริย์สอง		เสดจเข้า
ประทับพลับพลาตรอง		การยุทธ์
พระพรตสัตรุศเจ้า		สถิตยรั้งรวังการ

จบห้องที่ ๑๔๑
  เนื้อความกล่าวถึงพระพรตเสด็จมายังสนามรบ เห็นพระสัตรุดนอนสลบก็ดึงหอกแต่ไม่หลุด จึงคร่ำครวญจนสลบลง เมื่อฟื้น พระพรตถามวิธีแก้ไข พิเภกทูลว่าพระอิศวรประทานหอกเมฆพัทให้สุริยาภพ ยาสำหรับแก้พิษคือ ไม้จันทน์แดงที่กรุงอยุธยา มูลโคอุศุภราชของพระศิวะจากถ้ำสุรกานต์ในภูเขาอินทกาล และหินบดยาของพระพรหม ส่วนลูกหินบดยาพญานาคราชรักษาไว้ในบาดาล พระพรตสั่งให้นิลพัทไปหายาแก้พิษตามที่พิเภกบอก เมื่อนิลพัทได้ของทั้งหมดมาแล้ว พระพรตจึงให้พิเภกปรุงยาแก้พิษ พิเภกเสกมนตร์ ๓ จบ แล้วบดยา เมื่อบดเสร็จเสกอีก ๓ ครั้ง แล้วจึงทายา หอกเมฆพัทก็เลื่อนหลุด พระสัตรุดฟื้น จากนั้นพระพรตและพระสัตรุดเสด็จกลับพลับพลาที่ประทับ