ปางปิ่นอสุรราชไท้		เทพา สูรแฮ
สถิตย์ท่ามกลางโยธา		แวดล้อม
ยลพิเภกยกแสนยา		พยุหบาตร มาเฮย
พิโรธเร่งนายไพ่รพร้อม		ไล่ล้างพลณรงค์
นนทสูรรับสั่งเข้า		ยุทธนา
ประทะกับทัพลงกา		ต่างแกล้ว
บัดพลพวกเทพา		สูรแหลก มลายแฮ
จวบรถสุระการแก้ว		ท่านท้าวมหาบาล
เทพาพิโรธฟ้อน		ธนูทรง
เร่งรถไล่พลณรงค์		แหลกลี้
เจอะหน้าคชาองค์		พิเภกออก ยุทธนา
โกรธตรัสพระหัตถชี้		ภักตรน้องทศเศียร
เหวยเหวยพิเภกอ้าย		ทรชน
ไป่คิดคุณเชษฐตน		ร่วมไส้
โลภเหลือประมาณจน		ญาติ์มิตร์ มลายนา
บอนบอกอุบายให้		มนุษยล้างรอญมาร
พิเภกพิโรธพร้อง		พาที
ใช่กิจการอสุรี		สู่รู้
มึงหาญจักลาญชี		วิตรวอด พลันนา
พลางขับคเชนทร์สู้		เศิกเร้าตลุมบร
สารทรงตรงกรากกลุ้ม		เฉวียนฉวัด
เท้าทุ่มแทงรถรัตน์		แหลกสิ้น
ขุนยักษจักรวาฬพลัด		ตกสู่ พื้นแฮ
สีหราชโลทันดิ้น		ดาษม้วยกลางสมร
เทพาเผ่นขึ้นเหยียบ		งาคช
กรแกว่งธนูจรด		ฟาดคว้า
หมอควาญอนุชทศ		ภักตรตก พร้อมแฮ
วายุบุตรยลศึกกล้า		พิเภกพล้ำไพรินทร
เผ่นลงตรงภักตรไท้		เทพา สูรแฮ
กรแก่วงตรีเพชรถลา		ฬ่อเลี้ยว
ราพยลกระบี่สา		มารฮึก พิโรธเฮย
แผดพระสุรเสียงเกรี้ยว		ตรัสอ้ายเดรฉาน
กูสหายท่านท้าวยี่		สิบกร
ครองจักระวาฬนคร		เฃตร์กว้าง
มึงอยู่ทิศใดจร		สวาชื่อ ใดเฮย
จึ่งอาจทรนงอ้าง		ออกสู้กูจะผลาญ
วายุบุตรสดับโต้		ตอบมาร
กูยอดทหารชาญ		เชี่ยวแกล้ว
รองบาทพระอวตาร		อนุชิต นามนา
ผ่านนพบูรีแคล้ว		คลาศเมื้อเยียนอสูร
เหนเองบังอาจปล้น		ลงกา
กูจักปราบจงสา		หัศม้วย
ราพสดับกลับโกรธา		ตรัสสั่ง อสูรเฮย
รุมจับสวาด้วย		พิฆาฎล้างกลางสนาม
พลอสูรรับสั่งเข้า		ประจัญกร
วายุบุตรผู้เดียวรอญ		ฤทธิล้ำ
ผลาญพลราพกำธร		มลายแหลก หลายแฮ
ขุนยักษยลไพร่พล้ำ		เพลี่ยงท้าวโกรธา
กระทืบบาทผังเผ่นเข้า		รณรงค์
กวัดแกว่งคันธนูทรง		ยุทธย้าย
วายุบุตรเผ่นเหยียบชงฆ์		ยักษแย่ง ศรเฮย
ถีบถูกขุนราพร้าย		พลาดแล้วยืนทยาน
เทพากรเหนี่ยวน้าว		ธนูพลัน
วายุบุตรรวบศรทัน		หักทิ้ง
โผนจับบาทกุมภัณฑ์		ฉีกฟาด ไศลแฮ
ปาป่ายกายอสูรกลิ้ง		เกลื่อนพื้นปัถพี
ขุนยักษไป่สุดสิ้น		ชีวัน
กายกลับติดต่อพลัน		เผ่นคว้าง
ไป่มีสาตรประจัญ		จนจิตร มารแล
ฉวยฉุดต้นตาลง้าง		ง่าเงื้อตีลิง
วายุบุตรยุทธแย่งได้		กระบองตาล
ตีถูกจอมจักรวาฬ		แด่วดิ้น
เผ่นเหยียบอุระมาร		ถามพิเภก
ไฉนราพเทพาสิ้น		ชีพแล้วคืนเปน
พิเภกตอบขุนราพแกล้ว		การณรงค์
เพราะพระอิศวรทรง		ประสิทธิ์ไว้
จักฆ่าอะสุระจง		ผ่าอก ออกเอย
บี้บีบหะไทยให้		แหลกแล้วจึ่งผลาญ
วายุบุตรสดับพร้อง		ยินดี
เงือดง่าอาวุธตรี		แก่วงคว้าง
ผ่าอุระอะสูรี		แขวะควัก กระมลแฮ
บี้บีบเลอียดล้าง		ราพสิ้นสูญชนม์
บัดกองรากษษข้าง		ลงกา
เห็นหมู่พวกประจา		มิตรแพ้
ไล่สกัดจับพลมหา		บาลมัด มานอ
นายไพร่มั่วสุมแส้		ขับต้อนตีเตือน
ปางเทพย์สถิตยพื้น		ไพชยนต์
โปรยทิพมาลาดล		ดาษด้าว
สรเสรีญกระบี่ผจญ		มารมอด ชีพเฮย
ควรคู่ทหารห้าว		ท่านไท้ทรงสุบรรณ
พิเภกเสร็จศึกเข้า		คืนนคร
ชวนกระบี่ร่วมกุญชร		คลาศแคล้ว
ถึงพระโรงสั่งพานร		พักเหนื่อย นาพ่อ
เชิญสถิตยปราสาทแก้ว		กับด้วยเบญกาย
ขุนกระบี่ลีลาศขึ้น		ปรางสุวรรณ
นั่งแนบเบญกายพลัน		พจน์พร้อง
นานพบสบกระสัน		สองสถิตย์ ผธมเฮย
ร่วมรศสังวาศน้อง		เนิ่นแล้วคืนสม
รุ่งรางกระจ่างแจ้ง		สุริยง
กระบี่ดัดนิทรทรง		เครื่องพร้อม
คลาสู่ทศคิรีวงษ		คำนับ แล้วนา
พิเภกเพ่งพานรน้อม		เกษแล้วสุดกระเษม
ชวนกระบี่กลับเฝ้าพระ		ทรงครุธ
ต่างระเห็จเวหาศรุต		เหาะเร้า
ฉับฉิวลิ่วลุอยุท		ธเยศยาตร ลงนา
สองสู่พระโรงเข้า		ประนตเฟี้ยมฟังกระแส
ปางพระหริรักษเจ้า		อโยทธยา
เสด็จออกสูรเสนา		แซ่ซ้อง
ยลพิเภกกับบุตรมา		รุตสู่ พระโรงเฮย
เอื้อนโอฐประพาศพร้อง		พิเภกเจ้าจอมอสูร
ทราบศึกเราสั่งให้		หณุมาน
ไปช่วยเชิงยุทธการ		เผื่อพลั้ง
พิเภกทูลธิบายผลาญ		อริราช มลายนา
เวียงมอบเปาวะนารั้ง		พิทักษแคว้นจักรวาฬ
ทรงสดับเสร็จศึกสิ้น		ไพรี
โสมนัศหไทยปรี		โปร่งแผ้ว
ดำหรัสสั่งเสนี		จัดเครื่อง ทรงเฮย
ประวิชสังวาลย์แก้ว		โปรดให้บำนาน
กระบี่พิเภกได้		รางวัล
ภักตรผ่องบังคมคัล		นอบน้อม
สองลาระเห็จผัน		ผายสู่ นครเฮย
ผดุงราษฎ์สราญพร้อม		ไพร่แคว้นแดนสอง

จบห้องที่ ๑๒๔
  เนื้อความกล่าวถึงกองทัพของพิเภกกับท้าวมหาบาลเข้าสู้รบกัน ช้างทรงของพิเภกเหยียบรถแก้วของท้าวมหาบาลจนแหลกลาญ ท้าวมหาบาลตกจากรถแต่ทะยานขึ้นเหยียบงาช้าง และใช้คันศรฟาดพิเภกจนตกจากหลังช้างด้วยกันทั้งคู่ หนุมานเห็นพิเภกเพลี่ยงพล้ำจึงทะยานเข้าต่อสู้กับท้าวมหาบาล ท้าวมหาบาลเสียทีถูกหนุมานจับฟาดกับภูเขาจนร่างกายแหลกแต่ไม่ตาย กลับผสานกายได้ดังเดิมและคว้าต้นตาลตีหนุมาน หนุมานแย่งกระบองตาลได้ตีท้าวมหาบาลล้มลงและเหยียบอกไว้ ถามพิเภกถึงเหตุที่ท้าวมหาบาลคืนชีพได้ พิเภกบอกว่าเพราะพระอิศวรประทานพรไว้ หากจะฆ่าต้องผ่าอกบีบหัวใจให้แหลก หนุมานจึงสามารถฆ่าท้าวมหาบาลได้ พิเภกและหนุมานยกทัพกลับกรุงลงกา วันรุ่งขึ้นทั้งสองไปเฝ้าพระรามที่กรุงอยุธยา พิเภกทูลว่าปราบศัตรูได้แล้วและมอบให้เปาวนาสูรครองเมืองจักรวาล