| ปางพระยาอนุชิตได้ | ครองศรี อยุทธย์แฮ | |
| ร้อนจิตรคืออัคคี | ลวกไหม้ | |
| ถวายคืนรัชภูมี | ตรัสสั่ง กบี่นา | |
| พรหมมาศตกใดไซ้ | จักสร้างเวียงประทาน | |
| ทรงแผลงศรสิทธิด้วย | เดชา | |
| อนุชิตตามศรคลา | รีบเร้า | |
| ศรตกนพภูผา | เก้ายอด ราบฤๅ | |
| ลิงกวาดกำแพงเค้า | นิเวศน์พื้นภูมเวียง | |
| เสร็จกิจรีบกลับเฝ้า | ทูลสาร | |
| ว่าพระแสงสุริการ | ตกต้อง | |
| เข้าเก้ายอดแหลกปาน | เทพปราบ ลงนา | |
| ข้ากวาดกำแพงป้อง | เฃตรแล้วมาฉลอง | |
| ปางไท้ราเมศรแจ้ง | อรรถไข | |
| ตรัสว่ากบี่เออไฉน | สู่รู้ | |
| สั่งว่าสาตรตกใด | จักสฤษดิ์ เมืองเฮย | |
| ไยจึ่งทำเกินผู้ | สั่งถ้อยเสียที | |
| วายุบุตรยินตรัสเศร้า | เสียใจ | |
| เจียนสลบเหงื่อไหล | หยาดย้อย | |
| ยิ่งตริยิ่งกรมใน | ทรวงแน่น โศกนา | |
| อายหมู่มาตย์ใหญ่น้อย | มืดหน้าหนาวขวัญ | |
| ทรงยลวายุบุตรเศร้า | ปราไสย | |
| อย่าโศกอย่าเสียใจ | วุ่นว้า | |
| จักเชิญเทพบุตรไป | รังสฤษดิ์ เมืองเฮย | |
| ให้ทัดเทียมเมืองฟ้า | แด่เจ้าเนาครอง | |
| บัดไท้เทวราชร้อน | อาศน์พลัน | |
| พลางส่องทิพยญาณทัน | เหตุรู้ | |
| จึ่งสั่งพิศณุกรรม์ | เรวเร่ง ไปเฮย | |
| ช่วยคิดราเมศร์ผู้ | ผ่านด้าวอยุทธยา | |
| วิศุกรรมรับสั่งแล้ว | รเห็จคลา | |
| บันลุปรางรัตนา | สู่เฝ้า | |
| อมเรศร์ตรัสใช้มา | แหนบาท พระเอย | |
| ขอพระจักรกฤษณ์เจ้า | ทราบเบื้องบทมาลย์ | |
| นารายน์ยินถ่องถ้อย | เทวัญ | |
| ปราโมทย์กระมลผัน | ภักตร์พร้อง | |
| เชิญท่านช่วยรังสรรค์ | นัคเรศ แลนา | |
| ที่นพคีรีต้อง | แต่งให้หณุมาน | |
| วิศุกรรมรับสั่งแล้ว | รีบคลา | |
| เหินเห็จขึ้นเวหา | คว่างคว้าง | |
| วายุบุตรเหาะตามมา | ลุเขตร เขาเฮย | |
| นามนพครีอ้าง | อ่อนคล้อยลอยลง | |
| บุตรพระพายจึ่งเอื้อน | อวยการ | |
| แก่พระวิศุกรรมชาญ | ฤทธิแกล้ว | |
| ว่าเชิญท่านบันดาน | บูเรศ เทอญนา | |
| ให้สิทธโสภาคย์แผ้ว | ผ่องพื้นมณฑล | |
| วิศุกรรมเทเวศร์ผู้ | ชาญฤทธิ | |
| กระบัดจึ่งนฤมิตร | เสร็จพร้อม | |
| พรรฦกอธึกจิติร๑ | เจียนเทพย์ สุทัศนเฮย | |
| ปราสาทสามงามล้อม | ปรัศท้องพระโรงสนาม | |
| เสร็จการนฤมิตรแล้ว | เทวัญ | |
| เหินเห็จสู่สรวงสวรรค์ | ฟากฟ้า | |
| วายุบุตรเกษมสันต์ | สุดชื่น ชมเฮย | |
| พิศบ่อพริบตาอ้า | โอษฐยิ้มอิ่มใจ | |
| สามปรางสามยอดเฟื้อย | เวหน | |
| มขเด็จน่าบันบน๒ | พร่างพร้อย | |
| สุวรรณรัตนวิมล | แวววาบ ตาเฮย | |
| ดุจทิพยพิมานคล้อย | เคลื่อนฟ้ามาดิน | |
| ท้องพระโรงปรัศทั้ง | คลังแสง | |
| ทมดาบทิมคดแซง๓ | เซิดซุ้ม | |
| สระสวนสนุกนิ์สนามแจง | สนนจวบ จรเฮย | |
| ปอ้มเฃตรปราการคุ้ม | เฃตรแคว้นแดนเวียง | |
| กบินทร์ชมบูเรศแล้ว | รเห็จมา | |
| ถึงที่อยุทธยา | สู่เฝ้า | |
| แถลงกิจว่านัครา | สำเร็จ พร้อมเฮย | |
| ขอพระจักรกฤษณเจ้า | ทราบเบื้องบทศรี | |
| พระสดับวายุบุตรแล้ว | ขนานนาม เมืองเฮย | |
| ชื่อนพบูรีตาม | ต่อเค้า | |
| ท่านไปสถิตย์โดยความ | ผาศุก เทอญพอ | |
| สั่งสุมันตันเร้า | เร่งให้แบ่งพล | |
| สุมันตันรับสั่งแล้ว | ถอยคลาน ออกเฮย | |
| หมายสั่งทุกพนักงาน | ถี่ถ้วน | |
| ม้ารถคชคฤงฆาร | พลกึง เมืองเฮย | |
| จัดเส็รจบาญชีมว้น | มอบให้หณุมาน | |
| กบินทร์รับสมบัติแล้ว | ทุลลา ไปเฮย | |
| สนานอุทกธารา | ผ่องแผ้ว | |
| ประดับเครื่องสรรพา | ภรณเพริศ พรายแฮ | |
| มงกุฎหายอดแก้ว๔ | ประวิชเก้าสรวมทรง | |
| เสร็จสรงทรงเครื่องพร้อม | แสงขรรค์ | |
| ยรยาตรยังหิรัญ๕ | รถแก้ว | |
| ขึ้นสถิตย์บุษบกบัล | ลังก์เลิศ ลายแฮ | |
| ให้เลิกโยธาแคล้ว | เคลื่อนเต้ากระบวนตาม | |
| พระยาอนุชิตผู้ | ชาญณรงค์ | |
| รีบเร่งมาในดง | ทุ่งกว้าง | |
| ถึงเมืองประทับตรง | เกยสู่ ปรางแฮ | |
| นางนักสนมล้วนสล้าง | แวดล้อมจอมกระบินทร์ | |
| ประชาชนพลพวกทั้ง | หญิงชาย | |
| สร้างปลูกเรือนโรงราย | รอบแคว้น | |
| มีทรัพยศุขเกษมสบาย | เรือนตึก ตั้งแฮ | |
| แน่นเนื่องเฃตรเมืองแม้น | กับด้วยอยุทธยา | |
| พระยาอนุชิตครั้น | เนาใน | |
| ปราสาทสามอำไภ | ผ่องแผ้ว | |
| เจดวันกลับเฝ้าไทย์ | เปนนิจ เนืองนา | |
| ครองราษฎรห่อนคลาศแคล้ว | เคลื่อนเยื้องยุติธรรม | |
| ราตรีวายุบุตรขึ้น | บรรจฐรณ | |
| หอมกลิ่นบุษบากร | ชื่นชื้น | |
| ประทีบประภัศศร | แสงอร่าม เรืองเอย | |
| สมบัติสมบูรณครื้น | ครึกคฤนรื่นรมย | |
| แสนศุขแสนสวัสดิ์ล้ำ | เลอกระมล | |
| เดือนดาษดาวอำพณ | ผ่องฟ้า | |
| นางงานอยู่งานดน | ตรีขับ กล่อมแฮ | |
| แสนเสนาะสำเนียงจ้า | แจ่มร้องพระทองถวาย | |
| นางบำเรอขับร้อง | หวนโหย | |
| โทนทับกรับฉิ่งโรย | เรื่อยก้อง | |
| พิณพาทย์จับปี่โดย | เพลงขับ แลนา | |
| ฉ่ำเฉื่อยเรื่อยหริ่งร้อง | รับเอื้อนอลเวง | |
| ยวนยั่วสิเนหตั้ง | ใจดู | |
| เนตรสบเนตร์พธู | แน่งน้อย | |
| เพลินจิตรยิ่งชื่นชู | ใจชอบ เชิงนา | |
| ดึกสงัดเดือนดาวคล้อย | เคลื่อนฟ้าไสยากร | |
| พระยาอนุชิตได้ | ผ่านนพ บูรีเอย | |
| ไกรเกริกเกียรดิฦๅลบ | ทั่วหล้า | |
| ประชาชื่นชมจบ | จังหวัด เวียงแฮ | |
| เมืองสนุกนิดังเมืองฟ้า | เฟื่องฟุ้งเดชขจร |
เนื้อความกล่าวถึงพระยาอนุชิตเมื่อได้ครองกรุงอยุธยาก็กลับรุ่มร้อนใจดั่งเพลิงไหม้ จึงรีบถวายราชสมบัติคืน พระรามจึงสั่งว่าจะแผลงศรพรหมมาศให้พระยาอนุชิตตามลูกศรไป หากศรตกที่ใดจะสร้างเมืองให้ ณ ที่นั้น ศรพรหมมาศไปตกที่เขาเก้ายอด พระยาอนุชิตจึงไปปราบพื้นตั้งกำแพงเมือง แล้วกลับมาทูลพระราม พระรามกริ้วว่าพระยาอนุชิตสู่รู้ ทำเกินคำสั่ง พระยาอนุชิตเสียใจและเสียหน้า พระรามตรัสปลอบและบอกว่าจะสร้างเมืองให้ครอง พระอินทร์ทราบเหตุแล้ว จึงสั่งพระวิศณุกรรมให้ไปเนรมิตเมือง พระรามประทานนามเมืองว่า นพบุรี พระยาอนุชิตจึงพาไพร่พลไปครองเมืองและมาเข้าเฝ้าพระรามทุก ๗ วัน